A Girl in Film #30; interview <i>Nynke Faber</i> – actrice en spelcoach

A Girl in Film #30; interview Nynke Faber – actrice en spelcoach

In ‘A Girl in Film’ stellen we je graag voor aan stoere, leuke en ambitieuze vrouwen die vol passie in de filmindustrie werken. Deze keer 5 vragen aan:

A Girl in Film # 30; Nynke Faber – actrice en spelcoach voor jonge acteurs

 1) Wat houdt je functie in?

Ik ben actrice, stemactrice en heb mijn 1e graads lesbevoegdheid gehaald aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten.

Momenteel ben ik werkzaam als kerndocent Casting aan de opleiding Filmacteur op het Mediacollege in Amsterdam (faaam). Ik geef daar o.a. lessen elementair spel, camera acteren, auditietraining en imagebuilding.

Daarnaast heb ik les gegeven en voorstellingen gemaakt op verschillende Jeugdtheaterscholen in Nederland, projecten ontwikkeld op verschillende middelbare scholen en docenten in opleiding op het HBO begeleid in het lesgeven. Naast deze werkzaamheden ben ik bovenal actrice, want daar is mijn passie voor spelen begonnen.

2) Hoe kwam je terecht in het vak?

Ik ben geboren en opgegroeid in een warm nest in Friesland. Van jongs af aan speelde ik al. Amper 6 jaar oud stond ik aan de wieg van mijn kleine zusje. Ik fluisterde, “Later word ik actrice en dan mag je bij mij logeren in Amsterdam”. Actrice en moeder zijn, dat waren mijn twee grootste wensen.

Met mijn levendige fantasie kon ik uren alleen doorbrengen. Mijn fascinatie voor de mens; het gedrag, de psyche boeide me enorm. Misschien werd dit wel extra getriggerd omdat het me niet gemakkelijk werd gemaakt op school door een aantal meiden. Van buitensluiten, tot kleineren, tot vernielingen en de politie die op moest treden. Iedere zaterdag kon ik naar Leeuwarden, naar de Jeugdtheaterschool van Hilde Mulder. Mijn veilige plek. Mijn plek waar ik ontdekte dat ik niet alleen was en dat ik er mocht zijn.

lees verder onder de foto

Ticket naar Amsterdam

Ik speelde meer en meer, de voorstellingen volgden elkaar op en op mijn 15ereageerde ik op een oproep van Eddy Terstall voor zijn nieuwe film Babylon. Mijn hele zomervakantie draaide ik en woonde ik in de Jordaan en omgeving. Wat hield ik van acteren, van de mensen, van de stad. Mijn doel werd ineens heel concreet. Ik werkte hard op school en al mijn vrije tijd repeteerde en speelde ik. Ik ging naar voorstellingen, ik las boeken van een kinderpsycholoog over hoe haar patiëntjes tot de meest verschrikkelijke gruweldaden kwamen en wat er aan vooraf ging.

Bij Harry Klooster kon ik een algemene screentest doen en enkele gastrollen volgden, o.a. in Kees en Co. Ik haalde mijn Havodiploma en werkte voor een theaterproductiebedrijf. Nog geen maand later werd ik gebeld om auditie te doen voor een vaste rol in de serie Westenwind. Na een aantal rondes kreeg ik de rol en dat was mijn ticket naar Amsterdam en de wereld waar ik zo van hield. Ten tijde van mijn rol in Westenwind (red. als Sjoukje Janssen) genoot ik intens van de verhaallijnen en avonturen van mijn personage. Maar ook van de interviews, de fotoshoots en de mensen om me heen.

Doorleren

Wel wilde ik doorleren. Ik had meerdere voorstellingen gemaakt en had zoveel ideeën. Ik werd aangenomen op verschillende scholen maar koos uiteindelijk voor de opleiding Theaterdocent aan de AHK. Hier kon ik mijn 1egraads lesbevoegdheid halen. Alles viel op zijn plek. Ik speelde veel, sprak commercials in, gaf les en maakte voorstellingen. Het acteren verbond alles. Vanaf 2008 werk ik voor faaam. Inmiddels ben ik alweer ruim 5 jaar als kerndocent casting aan de slag voor de dagopleiding aan het Mediacollege.

Nu 11 jaar verder heb ik een man, drie heerlijke kinderen, een hond en ik ben nog steeds dagelijks bezig met mijn grote passie ‘ACTEREN”. De afgelopen jaren heb ik ieder jaar een paar keer op de set mogen staan voor gastrollen in o.a. Flikken MaastrichtBloedverwanten, IC, Stuk etc. Ook speelde en maakte ik ieder jaar een kindervoorstelling vanuit de JTS Mamagaai waar ik werkte. Nu de kinderen wat ouder zijn ontstaat er weer meer ruimte voor dat waar het allemaal mee begon, het acteren. Heerlijk om weer klussen aan te nemen en op de set te staan. Dit proeft naar meer.

lees verder onder de foto

foto: Willem Kox

Klik hier voor nog meer verhalen van girls in film.

3) Maakt het voor jouw gevoel op zakelijk vlak wat uit dat je vrouw bent?

In dit vak ben je per definitie kwetsbaar. Je lijf is je instrument en er zijn zoveel acteurs en actrices en veel minder rollen. Ik probeer onze acteurs hierop voor te bereiden en ook vind ik het belangrijk dat ze weerbaar zijn. Dat ze leren grenzen aan te geven, dat ze afspraken durven maken met bijvoorbeeld de tegenspeler en dat ze om hulp durven te vragen mocht dat nodig zijn.

Als beginnend acteur denk je dat je alles moet pikken omdat anderen in de rij staan voor de rol die jij speelt. Zo heb ik ook weleens een tong in mijn mond gehad en ben ik verder gegaan op aandringen van een regisseur dan ik aanvankelijk had bedacht. Of ik kreeg voor een theaterproject niets betaald, terwijl er achteraf toch budget was. Maar dit heeft in mijn beleving niet enkel met mijn vrouw zijn te maken.

Hier staat tegenover dat er ook meerdere keren vrouwen uit het vak voor me in de bres zijn gesprongen toen ik net begon. Bijvoorbeeld de keer dat er in het script wel hele expliciete beelden van mij omschreven stonden. Zonder dat ik het wist werd ik in bescherming genomen door vrouwen (uit de cast en crew) met meer ervaring. Nee, geen body double maar een aanpassing in het script waardoor ik met minder misschien nog wel veel meer kwetsbaarheid kon laten zien.

Empathie en inlevingsvermogen

Wel vind ik dat we als vrouw in deze samenleving extra kwetsbaar zijn. Dit heb ik helaas op jonge leeftijd al gemerkt. Mijn ervaringen staan los van de filmwereld en hebben me gevormd. Ik probeer mijn zoon en dochters te leren dat ze grenzen mogen/moeten aangeven en die van een ander moeten respecteren. Ieders grens is anders… Dit vereist empathie en inlevingsvermogen. Belangrijke kwaliteiten in een samenleving die verhardt.

De beginnende acteurs probeer ik voor te bereiden op een werkveld waar je dromen niet altijd werkelijkheid worden. Maar je passie, voor in dit geval acteren, kun je niet ontkennen: die blijft. Mijn motto is ‘Dan sisto Fleane’ (Dan zul je vliegen). Mijn vliegroute heb ik vaak aan moeten passen of ik donderde weer naar beneden of ik had slecht zicht. Maar telkens weer probeer ik te luisteren naar mijn hart en dan vlieg ik weer…

Ik voel nu, op mijn 36e, dat mijn vrouw zijn me sterkt. Wat mijn lijf allemaal heeft doorstaan, heeft overwonnen. Ik ben er trots op en ik denk dat dit me als actrice alleen maar rijker maakt. Een beter moment om weer meer te gaan spelen kan ik me dan ook niet bedenken. Ik kijk uit naar wat er op mijn pad gaat komen.

4) Welke series/films kijk je?

Ik probeer nieuwe Nederlandse series en films in de gaten te houden. Dus van series als Klem tot Exportbaby tot de 12 van Oldenheim. Daarnaast films als Adios Amigos van Albert Jan van Rees tot Broeders tot de Telefilms die ieder jaar gemaakt worden.

Ook kijk ik graag series als Casa de Papel en bijvoorbeeld een Zweedse serie als Bonusfamiljen. Mijn interesse is dus breed omdat het me om het spel te doen is, in al zijn vormen en talen!

5) Waar droom je nog van?

Mijn jongste dochter is inmiddels 6 jaar oud en langzaamaan ontstaat er ruimte om na te denken over wat ik nog meer wil. Zoals dat vaak gaat, komen er dan ineens nieuwe projecten op je pad. Dit heeft me gesterkt in de keuze dat ik weer meer zelf wil spelen naast mijn andere werkzaamheden.

Ik heb prachtige foto’s, gemaakt door Roeltje van de Sande Bakhuyzen, mijn website wordt afgemaakt door de jongens van www.uitdekoker.nl. Dus ik hoop zo nu en dan weer lekker te spelen. Het hoeft niet groots en meeslepend te zijn als ik maar met regelmaat mag doen waar ik zoveel van hou.

Foto boven artikel: Roeltje van de Sande Bakhuyzen

Lees verder