Nadine vs NY
Nadine vs NY

Nadine vs NY: doorvechten voor Marilyn [column]

Ik zit in een vliegtuig ergens boven de Pyreneeën en lees mijn vorige verhaal voor Girls in Film terug. Een dag, een minuut, een seconde en ik leef een ander leven. Ik denk andere dingen en ik voel alles anders. Het leven van een vrouw, het leven van een actrice, het leven van een type à la moi, god wat vermoeiend…

Blote borsten op het strand

Na een week topless op een handdoekje aan de Côte d’Azur doorgebracht te hebben, ben ik ervan overtuigd dat ik voor het Europese ‘bon vivant’ leven in de wieg ben gelegd. Waar je na een dagje strand bruingebakken naar je huisje struint. Met wat verse vis onder je armen en een tas vol verse groenten. Waar de Bloody Mary’s op te jonge leeftijd worden genuttigd en Bourgondisch getafeld wordt, met sigaretten en veel flessen wijn. Waar kinderen te laat naar bed gaan en op het strand onder een parasolletje in slaap vallen. Dat zorgeloze leven aan de kust ergens in Portugal of Frankrijk. Dus net zoals vorige week hink ik nog steeds tussen Amerika en Nederland. En dat zal wel nooit veranderen.

Blote borsten in de bar

Ik denk terug aan een mailtje dat ik nu vijf jaar geleden naar de regisseur van een van mijn lievelingsfilms stuurde. Ik prees hem om zijn manier van regisseren, zijn manier van verhalen vertellen en vertelde hoe ik zijn visie bewonderde. Hij antwoordde mij twee jaar later dat hij in New York was en of ik zin had in een drankje. M’n wereld stond een paar minuten op zijn kop. Ik fantaseerde over alle films waar hij mij in zou casten en van alle verhalen die we samen zouden gaan vertellen. We gingen een keer uit en werden samen dronken.

En in het diepst van de nacht Skypete ik in een blote-borsten-bar naar m’n ouders thuis. Dat is blijkbaar iets wat ik doe als ik te diep in het glaasje heb gekeken. Vanwege het tijdsverschil lijkt het mij altijd een geweldig plan om rond 3 uur ’s nachts het thuisfront te bellen en hen mijn nieuwste verovering voor te stellen. Bijna nog voordat ik mijzelf überhaupt goed en wel aan hem heb voorgesteld. Maar de avond verliep soepel, ik sprong alleen in een taxi richting huis en gaf mezelf een schouderklopje voor mijn ‘hard to get’ attitude. Dit zou me zeker ergens brengen. Niets ‘sleep your way to the top’.

This is it!

Ik geloofde in talent en doorzettingsvermogen, in hard werken en passie. Een paar dagen later sms’te hij me dat hij naar een ijshockeywedstrijd ging en of hij mij mee mocht nemen. Tot nu toe werkte mijn nieuwe levensmotto uitstekend. Die avond Skypten we met zijn ouders, mijn dronkemanstaferelen werkten aanstekelijk. Hij wilde mij zijn muze maken. Dit was het, dit ging het worden!

In de film waar hij aan werkte, schitterden Kristen Stewart en Nicholas Hoult. Hij vertelde mij over de achter-de-schermen perikelen. Met rode oortjes luisterde ik naar zijn manier van regisseren. Nogal ‘method’… Maar goed, wat zou het heerlijk zijn om een keer met een gerenommeerde regisseur te werken. Waarna ik binnen een mum van tijd in een mooie Chanel jurk over de rode loper zou kunnen zweven.

Volg Girls in Film op Facebook of schrijf je in voor onze nieuwsbrief. 

Niets meer…

We gingen nog een keer uit, ik ontweek zijn avances en draaide mij weg van zijn getuite lippen en dwingende heupen. Ik kon het niet opbrengen om met deze man het bed in te duiken. Want, zo geloofde ik ook, ze respecteren je pas echt met de ‘aan mijn lijf geen polonaise’ methode. En ook al zal hier vast een kern van waarheid in zitten, ik kon ook gewoon niet met hem naar bed vanwege zijn uiterlijk. Hoezeer ik het ook probeerde, hoeveel wodka ik ook in mijn lichaam pompte, hoe blauw ik ook werd. Hij werd er niet aantrekkelijker op.

Nadat ik hem na de 8ste avond uit weer alleen naar huis stuurde hoorde ik niets meer van hem. Een week later zag ik hem bij de Hollywood Reporter op de rode loper in Venetië op het Film Festival met een vrouw. Een zwangere vrouw wiens buik hij liefdevol streelde. Misschien was het toch mijn sixth sense dat ik hem niet mijn seksuele hoogstandjes heb laten zien. Was het gewoon pure mazzel, of heeft iets mij behoed van een grote, kleine desillusie?

Sexy lijf of lekker wijf?

Marilyn Monroe zei ooit dat ze leefde in een business en wereld waar vrouwen zich een weg naar boven moeten slapen. Een wereld waar de vrouw ver van de man staat en wordt gezien als niets meer dan een leuk gezichtje, sexy lijf of lekker wijf. We leven anno 2017 en er is heel veel veranderd. Maar volgens mij verandert er in de kern nog te weinig. Er strijden nog te veel vrouwen voor gelijke kansen en gelijke behandeling.

Dus wie ben ik dan om mijn verhalen-vertellen aan de wilgen te willen hangen? Als er nog zoveel gezegd en gestreden moet worden ten opzichte van zoveel leed en ongelijkheid in de wereld? En ik wil graag geloven dat Marilyn Monroe één van mijn spirit animals is. Dus vecht ik ook voor haar en geef ik dat acteren toch nog een kans… So here we go!

ps: Af en toe krijg ik nog een sms-je met ‘Hey N, thinking of you…’ Want het moet natuurlijk allemaal heel undercover blijven.

Vijf jaar geleden verhuisde de Nederlandse actrice Nadine van Asbeck van Amsterdam naar New York. Op Girls in Film vertelt ze hoe ze haar weg probeert te vinden als poldermodelletje in girl-next-door Amerika in de serie Nadine vs NY. Alle blogs van Nadine lees je hier. Volg de avonturen van Nadine ook op Instagram.

Lees verder