disobedience review
disobedience review

Disobedience: wanneer men jouw liefde niet koosjer vindt #GiFKIJKT

Liefde tussen twee vrouwen en een Joods-orthodoxe gemeenschap. Dat is kort gezegd het scenario van Disobedience. Een prachtige innerlijke strijd van twee vrouwen die veel van elkaar houden, maar door geloof en traditie uit elkaar gehouden worden. Rachel Weisz en Rachel McAdams spelen de sterren van de hemel in deze nieuwe film van Chileense filmmaker Sebastián Lelio.

Het verhaal

Wanneer Ronit Krushka (Rachel Weisz), fotografe in New York, slecht nieuws krijgt, keert ze terug naar Londen. Haar vader is overleden. Hij was een spiritueel leider in de orthodox-Joodse gemeenschap. Je voelt het meteen: dit is een omgeving waarin zij absoluut niet thuishoort. Al snel wordt duidelijk dat Ronit is vertrokken, of beter gezegd, is weggevlucht uit de conservatieve wereld waarin ze opgroeide. In het huis waarin haar vader wordt geëerd, komt ze twee oude jeugdvrienden tegen: Esti (Rachel McAdams) en Dovid (Alessandro Nivola). Tot haar grote verbazing zijn de twee nu getrouwd, en volledig ondergedompeld in de traditionele gelovige wereld die Ronit zo tegenstaat.

Al snel blijkt dat Esti en Ronit vroeger erg goede vriendinnen waren. Niet alleen rebelse partners in crime, maar veel meer dan dat. De twee hadden gevoelens voor elkaar. Tot groot ongenoegen van hun gemeenschap, maar bovenal die van haar vader. Ondanks dat dit vele jaren geleden gebeurde, blijkt de liefde tussen Ronit en Esti bij lange na niet gedoofd. Hun aantrekkingskracht blijkt zelfs voor de zeer vrome Esti niet te bedwingen. Al snel raken de twee vrouwen verwikkeld in een innige affaire.

Volg Girls in Film ook op Facebook | Instagram | YouTube of schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Verschillende werelden

Wat erg opvalt in deze film was het schrille contrast tussen de warmte van de vrouwen en de koelte van de strenge Joodse gemeenschap. Enerzijds zien we een liefdesscène tussen Esti en haar man, wat bijna klinisch overkomt en enkel is gericht op het krijgen van kinderen. Anderzijds zijn er de passievolle momenten tussen Ronit en Esti, waaruit duidelijk wordt waar de echte liefde zit. Er is twijfel tegenover directheid, kilte tegenover passie, geloof tegenover atheïsme, en ga zo maar door. Hoe belangrijk het natuurlijk is om deze contrasten weer te geven, is het af en toe wel heel erg dik er bovenop gelegd.

Maar desalniettemin zijn Rachel Weisz en Rachel McAdams een genot om naar te kijken. De innerlijke strijd, de liefde, de passie… het is allemaal geloofwaardig. En het meest belangrijke wat ik vond bij deze film, is dat er nooit geoordeeld wordt. Niet over de rebelse Ronit, maar ook zeker niet over de strenge gemeenschap die veel mensen vreemd is. En dat vond ik erg mooi.

Lees ook ons interview met Rachel Weisz: ‘Ik vind Hollywood heel vergiftigend.’

Sebastián Lelio maakt films die gaan over de liefde tussen mensen in situaties die oneerlijk zijn. Zo maakte hij vorig jaar Una Mujer Fantastica, over een transgender vrouw die bespot wordt door de familie van haar overleden vriend. In Disobedience maakt hij duidelijk dat in veel kringen niet elke seksuele voorkeur wordt geaccepteerd. Vreselijk dat dit nog steeds zo is, maar ontzettend goed dat Lelio (en veel andere filmmakers) dit soort onderwerpen bespreekbaar maken. Hopelijk zullen er nog veel meer volgen!

Disobedience is vanaf 12 juli te zien in de bioscoop.

Lees verder