GiF Kijkt Felicite
GiF Kijkt Felicite

GiF kijkt Félicité: portret van een sterke vrouw in Kinshasa

Vanaf vandaag draait de film Félicité in de bioscoop. Een film met een rauw maar oprecht randje en een sterke vrouw in de hoofdrol. Daar houden we bij Girls in Film van.

Waar gaat het verhaal over?

De film vertelt het verhaal van Félicité, een vrijgevochten fiere vrouw die werkt als zangeres in een bar in Kinshasa, Congo. Wanneer haar veertienjarige zoon bij een motorongeluk betrokken raakt, staat haar leven volledig op de kop.

Haar zoon Samo is zwaargewond en heeft een operatie nodig. Maar deze kan pas worden uitgevoerd wanneer Félicité een grote som geld neertelt. Radeloos gaat ze op zoek naar een oplossing, dwars door de zinderende straten van Kinshasa, een stad vol leven en aanstekelijke muziek.

Op haar weg krijgt ze te maken met Tabu, de lokale klusjesman die op het eerste gezicht sympathiek lijkt, maar met een drankje teveel op verandert in een lastpak en heuse womanizer. Toch is Tabu de enige die voor Félicité klaarstaat. Langzaam groeien ze naar elkaar toe.

GiF Kijkt Felicite
Véro Tshanda Beya Mputu als Félicité en Papi Mpaka als Tabu

Vrouw in de hoofdrol

Félicité is met een klein budget gemaakt door de Frans-Senegalese regisseur Alain Gomis. Félicité is zijn vierde film en tevens de eerste waarin een vrouw de hoofdrol speelt. Dat deed Gomis bewust. Daar waar de mannelijke hoofdpersonages in zijn andere films altijd iets van hem weg hadden, wilde hij dit keer de controle loslaten. Het werd tijd om een nieuw territorium te onderzoeken.

Actrice zonder ervaring

De actrice die de hoofdrol speelt, Véro Tshanda Beya Mputu, heeft nauwelijks speelervaring. Ze groeide op in Kinshasa en studeerde bedrijfskunde. Tijdens de casting voor de film viel ze op. Gomis vond haar in de eerste instantie te jong en te mooi voor de rol, maar liet haar toch meerdere malen terug komen. Bij het terugkijken van de screentests raakte hij gebiologeerd door haar optreden. Zo zegt Gomis zelf: “During the casting phase, she never stopped showing a desire, a vital determination and a great understanding for acting.”

Een vastberadenheid die nauw aansluit bij het personage van Félicité. “She is too tough for her own good,” wordt in de film over haar gezegd. Ze is indringend, trots en ondoorgrondelijk. Ze straalt een bepaalde intensiteit uit. Op bepaalde momenten in de film kijkt ze recht in de camera, alsof ze dwars door de ziel van de kijker kijkt. Net zo mooi zijn de shots waarin er nauwelijks wordt gesproken, zoals die waar Félicité woordeloos bij Tabu in bed kruipt. Minutenlang liggen ze stil naast elkaar, terwijl er een traan uit Félicité’s ooghoek ontsnapt.

Realistisch portret

Gomis krijgt het voor elkaar om met weinig middelen een realistisch portret neer te zetten van het dagelijks leven van een sterke vrouw in Kinshasa dat niet altijd gemakkelijk is. Het verhaal is eenvoudig en kabbelt daarom soms wat langdradig voort, maar de beelden maken veel goed.

Doordat de film grotendeels uit de losse pols is gefilmd, voelt het bijna aan als een documentaire. Deze manier van filmen in combinatie met de onervarenheid van het grootste deel van de cast geeft de film een rauw maar oprecht randje.

Muziek

Muziek is een belangrijk en bepalend element uit de film. Zowel het zingen van Félicité, haar grote uitlaatklep in het leven, als de muziek van het Kasai Allstars-collectief en het Kinshasa Symfonie Orkest die een dromerige ondertoon voeren. Op elke hoek van de straat in Kinshasa staan mensen te zingen, te huilen, te lachen of te dansen. Zo sfeervol dat het bijna bedwelmend is.

Félicité won een Zilveren Beer (Grand Jury Prize) tijdens de Berlinale in Berlijn.

Vanaf 7 september is de film te zien in de Nederlandse bioscopen. Bekijk hier de trailer:

Lees verder