Marlies van der Wel
Marlies van der Wel

Marlies van der Wel: verteller van hoognodige universele verhalen #interview

Nog voordat de telefoon twee keer over kan gaan neemt een goedlachse Marlies van der Wel op. ‘Wacht, sorry hoor, we zijn hier aan het verhuizen.’ verontschuldigt Marlies zich terwijl ze naar een ander, stiller gedeelte van haar werkruimte loopt. Op dit moment deelt deze illustratrice/filmmaakster/animator haar ‘kantoor’ met een groep creatieven, maar verhuist binnenkort naar de Jordaan. Amsterdam is haar stad, ook al komt ze oorspronkelijk uit de buurt van Hilversum en droomt ze misschien wel van een leven in Parijs of London. ‘Daar heb je een hele grote animatie industrie waar je echt waardering krijgt voor het vak.’

Tommy en Pino

Marlies van der Wel
Marlies van der Wel

Marlies begon ooit bij een reclamebureau waar ze aan illustraties en motion graphics voor biermerken en andere commerciële uitingen werkte. Maar wist al snel dat ze aan haar eigen projecten moest gaan werken. Na een jaar hield ze het voor gezien, vertrok een half jaar naar Frankrijk om te schetsen in de bergen en kwam herladen terug om voor zichzelf te beginnen. Ze werkte freelance voor Endemol en Sesamstraat om haar netwerk te vergroten, wat geld te verdienen. En stiekem vond ze het ook gewoon ontzettend leuk om Pino en Tommy te regisseren. ‘Pino was soms chagrijnig, dat was eigenlijk heel grappig. In Pino zit een klein vrouwtje die de hele tijd die lange nek met dat hoofd van Pino in de lucht moet houden, doodvermoeiend. En Tommy was een enorm gezellige man, Bert.’

Strandjutter als metafoor

Tijdens haar Sesamstraat tijd begon Marlies ook met haar eigen project, Zeezucht. Een bijzondere reis die uiteindelijk 5 jaar zou duren. Zeezucht, of Jonas and the Seavoor de internationalen onder ons, gaat over een jongetje met een grootse droom. Om niet aan de wal, op het land, maar in zee, tussen de vissen en de rest van de onderwaterwereld te leven. Jonas beseft waar hij gelukkig van wordt. En met de bagage uit een lang leven bouwt hij letterlijk aan het verwezenlijken van zijn droom. Eenzelfde werkwijze paste Marlies toe bij het maken van deze film.

Marlies werkte jaren met productiebedrijf HALAL aan de 12-minuten durende film en reisde strand en land af. ‘Ik maak collages van mijn omgeving van waaruit ik de vormgeving voor mijn projecten creëer. Ik dacht hoe tof zou het dan zijn om een film te maken over een strandjutter die zijn hele leven bij elkaar aan het jutten is en die dus eigenlijk hetzelfde doet als wat ik doe met mijn projecten.’

artikel gaat verder onder de afbeelding

Marlies van der Wel
still uit Zeezucht

Hoe je wil leven en wie je wil zijn

Terschelling werd de plek van waaruit Marlies is gaan bouwen. Iets wat haar hoofdkarakter letterlijk ook is gaan doen. Ze jutte haar verhaal bij elkaar en kwam uiteindelijk thuis met een verzameling van materialen, foto’s en voorwerpen. Zo ontstond er gaandeweg een film en kreeg haar droom vorm. Over hoe je wil leven, waar je wil leven en wie je wil zijn. ‘Mijn bibliotheek op mijn computer werd steeds groter met foto’s van stukjes hout, aangespoeld touw of schoenen.

lees verder onder de foto

selectie van de voorwerpen

Met die honderden foto’s kon ik de wereld van de hoofdrolspeler steeds groter maken. Beelden aan het einde van de film waren er ook nog niet toen ik aan het begin van de film begon. Die scenes konden pas ontstaan gedurende het maken van de film. Mijn hoofdrolspeler moest verzamelen om zijn droom waar te maken en ik moest verzamelen om mijn film af te kunnen maken.’

Prijzen en een kater

In 2015 was haar verzameling klaar en ging de korte film Zeezucht in première op het Nederlandse Film Festival waarna hij internationaal op het Berlijn Film Festival in première ging. Een jaar na dit succes maakte de film nog een keer een festival tour door Amerika waar hij zelfs op het Sundance film Festival belandde en een prijs op het prestigieuze Toronto Film Festival in de wacht sleepte. ‘Ik had zelf eigenlijk weinig vertrouwen in de film. Ik had gewoon een kater van het hele proces. Er zat zoveel bloed, zweet en tranen in dat ik na de afronding alleen maar kon huilen. Ik vroeg me af of dit nou het beste was wat ik kon doen?

Zeezucht bekijk je hier.

Mijn hele leven had ik in die film gestopt dus ik geloofde niet dat het ooit nog goed ging komen. Ik was er zo klaar mee dat ik de titel en het karakter niet eens meer kon horen. Nog steeds is het een beetje een gekke beleving.’ Maar tegen al Marlies haar verwachtingen in doet de film nog steeds harten sneller kloppen en gooit hij zelfs 3 jaar na dato nog hoge ogen. Afgelopen week maakte de film haar online debuut bij ‘Short of The Week’. Misschien wel de bekendste korte film website die het wereld wijde web kent.

schets voor Zeezucht
schets voor Zeezucht

Zoekende karakters

En dit terwijl Marlies alweer een aantal projecten verder is en haar nieuwste film wederom op Het Nederlandse Film Festival zal presenteren. Een film over liefde in jezelf vinden in plaats van het buiten jezelf te zoeken. ‘Ik vind het heel leuk om karakters neer te zetten met een gebrek waarbij het gebrek ze juist weer heel bijzonder maakt. In mijn allereerste film, mijn afstudeerfilm, was het een meisje met een stem als een scheepstoeter, die kon alleen maar buuuuup zeggen. Ze kon nergens aansluiting vinden totdat ze als scheepstoeter op een boot aan de slag kon. En Zeezucht gaat over Jonas die de zee in wilde en eigenlijk pas tussen de vissen zijn thuis vond. Allemaal films over het zoeken van je roeping en waar je echt thuis hoort.’

Volg Girls in Film ook op Facebook | Instagram | YouTube of schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Allemaal verhalen met eenzelfde thema, een kant die ook ergens in Marlies zit: ‘Ik houd heel erg van sociale dingen doen en genieten. Maar ik zoek ook wel heel erg die kluizenaarsuren op, precies wat je nodig hebt om een animatiefilm te maken. In die uren kom ik vaak tot filosofische inzichten met vragen zoals, wat je met de jaren op deze planeet kan? En hoe je je leven inricht naar je familie en vrienden toe? Al mijn karakters hebben eenzelfde zoektocht en dat vind ik interessant…’ En wie wist dat juist kleine animatiefilms zulke mooie, doeltreffende boodschappen kunnen hebben. Marlies vertelt universele verhalen in een kleine verpakking, zonder taal, grensoverschrijdend en hoog nodig in de maatschappij van nu.

Lees verder