column Nadine van Asbeck
column Nadine van Asbeck

Nadine vs NY: please read for Stripper #2 #column

En net wanneer je alles gehad denkt te hebben. Net nu je de handdoek in de ring wilt gooien, komt het leven met een ‘curve ball’. Een twist in het verhaal. Een telefoontje van mijn agent op 3 februari deed mijn plannen eventjes wankelen… Maar ik zal bij het begin beginnen. Sinds een maand ben ik terug in New York. Zes weken lang was ik in Nederland.

Lang genoeg om me weer thuis te voelen in een stad waarvan ik dacht dat ik die ontgroeid was. Lang genoeg om me te realiseren dat alles wat ik verlang en nodig heb zich in de straten van Amsterdam bevindt. Na 6 jaar New York is de glans van de stad. Voel ik mij niet meer verbonden met wat het leven mij hier te bieden heeft en kan ik de schoonheid van de gele taxi’s, skyscrapers en hotdog karretjes niet meer ontdekken.

Hangen tussen twee werelden

Er komen projecten op mijn pad die mij naar Nederland trekken en ik zoek een leven dat mij meer stabiliteit biedt. Maar de definitieve keuze om terug te gaan vind ik heftig, eng, bijna verlammend. Dus ik hou me staande in de stad die nooit slaapt en neem het ritme aan van de adem van de straten. Ik ga op bezoek bij vrienden die New York hun thuis hebben gemaakt. Die hier kinderen hebben gekregen en een toekomst in de grote appel zien. Ik ga uit met vriendinnen die de stad nog als één groot avontuur zien en alle energie uit de stad in zich op willen nemen.

Ik heb Amerikaanse vrienden die ervan verlangen om in Europa te wonen. Ik heb Nederlandse vrienden die zich nergens anders dan in New York een leven kunnen voorstellen. En ik? Ik hang tussen beide werelden. Veel werk komt er nu uit Nederland waardoor de keuze simpeler lijkt. Maar ik ben doodsbang voor de sleur. Voor de gevestigde stelletjes en huiselijke families. Situaties waar ik (nog) geen deel van uit maak en ik dus als de +1 overal bij aan moet haken om vervolgens nooit ergens echt bij te horen. Maar ook in New York hoor ik net nergens bij. Wat mijn eigen keuze is, iets dat het ook altijd al zo geweest is.

Audition email

Dus m’n ticket naar Bali wordt geboekt, ik neem een aantal grote projecten in Nederland aan en ik heb weer overzicht over mijn toekomst. Houvast in een tijd waarin ik me nergens aan vast denk te kunnen houden. En dan krijg ik een sms’je van m’n agent: ‘audition email’. Het doet me niets, ik word er niet warm of koud van… Ik open de email en zie dat het voor de HBO serie The Deuce is.

Een spraakmakende serie over de porno industrie in New York in de jaren ’70. James Franco schittert in de hoofdrol(len), hij speelt twee broers, samen met onder andere Maggie Guyllenhall. En nu word ik gevraagd om auditie te doen voor deze serie. Snel open ik het bijgevoegde document… ‘Please read for Lois/Stripper #2’. Uhm ok.

lees verder onder de foto

Volg Girls in Film ook op Facebook | Instagram | YouTube of schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Scheldwoorden en lachbuitjes

Typecasting in z’n puurste vorm, blond, lang, buitenlands en je bent meteen een prostitué, stripper of pornomadam. Maar goed, we geven het een kans en ik lees verder: ‘Full frontal nudity requiered with the use of a merkin.’ Ik had het kunnen weten, nooit, maar dan ook nooit zal het een keer een normale auditie zijn! Snel google ik de term ‘merkin’ en kom erachter dat er niet eigenlijk Birkin moet staan. Nee gewoon merkin…. Een merkin is een…….. tromgeroffel….. pruik voor je vagina.

‘Een wat?!?’ hoor ik je denken. Nou dat ging er ook door mij heen, met nog veel meer scheldwoorden, vraagtekens, overpeinzingen en lachbuitjes. Maar zou ik dit ooit doen? Poedeltje naakt op beeld met een pruikje voor je poes? Ik wil niet getypecast worden en hoef niet te boek te gaan als de vrouw met de merkin dus wat doe je dan?

De gok waard?

Je belt je agent op en vraagt haar waar dit in godsnaam allemaal op slaat. En als zij dan zegt dat je sowieso de auditie moet gaan doen, dan stem je gewillig in. En doe je alsof je de coolste actrice op de aarde bent zonder body issues en vol zelfvertrouwen. Want ‘the casting director just needs to get to know you and see you, so it’s worth the gamble.’ Zo gezegd, zo gedaan verschijn ik de volgende dag in het kantoor van een van de grote casting directors van Amerika. In een ‘tight fitted’ outfitje maar niets nakends.

Ze vragen mij of ik een klein dansje wil doen voor de camera. Nadat ik ze eerst heel hard uitlach doe ik dit dansje ook gewillig en vol enthousiasme… Maar als ik het gebouw uit loop, vraag ik mij af wat ik in godsnaam aan het doen ben. Wat doe ik mezelf toch aan? Het is een thrill die ik zocht, net zoals ik dat in New York zocht.

Change of pace

Maar die thrill levert me nu alleen nog kleine paniekaanvallen, hartkloppingen en trillende handjes op. Dus ga ik mijn zogenaamde thrill in andere dingen zoeken. In wandelingen in de natuur, mooie gesprekken met vrienden en tijd met mijn dierbaren doorbrengen. Het is tijd. Tijd voor een ‘change of pace’ en misschien wel een terugkeer naar m’n vaderland. Zonder vader maar met een hoop liefdevolle mensen die mij meer kunnen bieden dan welk avontuur dan ook… (voor nu).

Zes jaar geleden verhuisde de Nederlandse actrice Nadine van Asbeck van Amsterdam naar New York. Op Girls in Film vertelt Nadine over haar avonturen in Amerika in de serie Nadine vs NY. Alle blogs van Nadine lees je hier. Volg de avonturen van Nadine ook op Instagram.

 

Lees verder