Nadine vs Diederik van Rooijen in ‘Oh My God’ land

Het komt weinig voor dat ik mij graag identificeer met de Hollander. Met het Nederlandse simplistische, met de cultuur van ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’. Maar als Hollywood je tijdelijke thuis is en je je in het ‘Oh My God’ land begeeft, is de Hollandse nuchterheid soms een graag geziene gast. Ook al zit ik in een Uber onderweg naar de Valley, ik ga op bezoek bij een puur Amsterdams gezin. Diederik van Rooijen en Sanna Fabery de Jonge zijn bijna twee jaar geleden met hun twee kinderen Mies (12 jaar) en Marius (15 jaar) naar Lalaland verhuisd. Beiden filmgeoriënteerd, Sanna voormalig agent en producente en Diederik regisseur, noemen ze de Valley nu hun thuis.

FullSizeRender-27

Mies gaat naar Hollywood

Ik, en mijn twee dozen Belgische wafels, worden warm onthaald en na een korte rondleiding ontstaat er organisch een inspirerend gesprek. Mies komt erbij zitten en vertelt over haar eigen ervaringen in Los Angeles. Waar ze het in het begin moeilijk vond de juiste school te vinden, straalt ze als ze over de stad, het leven en haar vriendinnen praat. Ze vertelt over haar liefde voor de zon, prothetische make-up (special effects make-up, waar ze angstaanjagend goed in is) en acteren. In Nederland kon je haar al voorbij zien in komen in onder andere Penoza en ook hier in de States heeft ze niet stil gezeten. Toen Diederik werd gevraagd een pitch voor de klassieke Hitchcock film, The Birds, te maken, speelde Mies de hoofdrol. De korte film leverde niet alleen Mies een rits aan audities op en een manager, ze haalde ook een van de laatste rondes voor de nieuwe Wolverine film, Logan. Regisseur Natasja van Wijk maakte een lange documentaire over de avonturen van Mies. “Mies gaat naar Hollywood” die binnenkort door de VPRO wordt uitgezonden.

image1-4

The Birds en Cadaver

Diederik ‘won’ de harten van de studiobazen met zijn pitch en mag zich de regisseur van de nieuwe The Birds noemen. Hoe deze eruit gaat zien, ligt nog in de handen van de producenten waaronder Michael Bay (regisseur van Pearl Harbor, Armageddon en Transformers). Tot die tijd houdt Diederik zich enthousiast bezig met verschillende andere projecten. Vorig jaar schreef hij vier Engelstalige scripts (voor één start hij binnenkort met casten) en regisseerde hij de horrorfilm Cadaver (producent Screengems/Sony) met Shay Mitchel (Pretty Little Liars) in de hoofdrol. Acht weken lang werd de film in Boston opgenomen. Deze week vliegt Diederik naar Nederland om daar een stuk van de montage en nabewerking te doen. Hij koos voor zijn eigen Nederlandse cameraman en haalde meer van z’n ‘film-familie’ uit Nederland om aan dit project te werken. Een gewaagde keuze. Als de film niet doet wat ervan verwacht wordt, zal hij niet alleen op zijn regie worden afgerekend maar ook op zijn vasthoudendheid om zijn oud-collega’s bij de film te betrekken.

College Sweet Hearts/The First Lady

Maar hoe ziet de weg van een Nederlandse regisseur met familie naar Hollywood eruit? Naar een wereld waar Diederik het voor het kiezen heeft als het over A-list sterren in de hoofdrol van zijn films gaat. Als ik vraag of LA altijd een droom is geweest, reageert Diederik nuchter terwijl Sanna jubelend uit de doeken doet dat de US haar altijd al trok. Tijdens hun studententijd leerden Diederik en Sanna elkaar in Utrecht kennen waarna ze naar Amsterdam verhuisden. Diederik ging, na een klein zetje van Sanna aan de Amsterdamse Film Academie studeren. Het klassieke verhaal van de ‘College Sweet hearts’ slash ‘The First Lady’. Sanna werkte als agente bij Features, waarna ze ging produceren met Family Affair Films. Diederik studeerde af aan de Film Academie met een Engelstalige film en rolde van tv-serie naar commercial en film. Zijn keuze voor een Engelstalige afstudeerproject kwam voort uit het feit dat hij én graag met een specifieke Engelse acteur wilde werken én dat de film veel beter tot zijn recht zou komen in het Engels. Misschien toch een eerste teken van een stiekeme hang naar Amerika.

Volg Girls in Film op Facebook voor meer interviews met Nederlanders in Lalaland.

 Voor het ‘echie’

Diederik geeft toe dat zijn ideeën in Nederland vaak te ‘Amerikaans’ waren, te groot, te ‘over the top’. Terwijl diezelfde ideeën hier in Los Angeles bijna bescheiden overkomen.

Barry Atsma en Susan Visser in Taped (2012)
Barry Atsma en Susan Visser in Taped (2012)

En toen, nu bijna vier jaar geleden, er een Amerikaanse entertainment advocaat aan de telefoon hing, is het balletje gaan rollen. De advocaat vertelde over de film die zijn interesse wekte, waarbij bleek dat het belletje voor het ‘echie’ was. De man in kwestie had Taped gezien. Een spannende actiethriller met Barry Atsma en Susan Visser die in Nederland het publiek niet wist te kietelen, maar internationaal furore maakte. Diederik vloog een aantal keer op en neer voor meetings met agenten. En ook het hele gezin ging op bezoek in LA om te kijken of deze stad voor iedereen een haalbaar thuis zou kunnen worden. Diederik, Sanna en de kinderen waren enthousiast en de verhuizing werd in gang gezet.

Het bloed kruipt….

En zo vier jaar later zitten ze in een heerlijk huis met een uitzicht ‘to die for’. Tuurlijk is er de mazzel geweest met het belletje en een indrukwekkende cv. Maar ook voor het gezin was het een spannende stap. Diederik had toch het gevoel weer ergens opnieuw te moeten beginnen. De kinderen zouden midden in de puberteit hun draai in een vreemd land moeten vinden en voor Sanna bleek de uitdaging ergens anders te liggen. Waar Sanna al een aantal jaar niet meer als producente actief was, maar had gekozen om voor het gezin te zorgen, kruipt hier het bloed waar het niet gaan kan. Alhoewel ze nog op haar werkvergunning wacht, inspireert de stad haar. Zo heeft ze een concept voor een pilot op papier staan en wil ze kijken of ze iets kan betekenen voor Nederlanders die ook de grote stap naar Amerika willen maken. Want met een koffertje vol dromen een paar weken LA aandoen in de hoop zo een big break te maken is een illusie.

Thuis in de stad die film leeft

De tijd vliegt en zoon Marius komt binnen waaien van zijn basketbaltraining. Ze bespreken hoe de rest van de zaterdag eruit ziet. Mies vat kort samen wat er in de laatste twee afleveringen van ‘Santa Clarita Diet’ (nu op Netflix) gebeurd is. Ik ben erachter dat dit zeker een stel is waar ik me graag mee identificeer. Het gezin is openhartig, spontaan en warm. Het gesprek was inspirerend, informatief en doet me verlangen naar meer van dit soort ontmoetingen. Het lijkt erop dit Nederlandse powercouple hun draai heeft gevonden in een stad die voor film leeft en ademt. En dat Los Angeles voorlopig hun thuis zal blijven. Of in ieder geval totdat Mies haar doorbraak maakt, Diederik The Birds heeft gefilmd of Sanna één van haar droomprojecten heeft opgezet. Ze lopen met me mee naar de taxi. In een laatste poging tot netwerken wuif ik ongemakkelijk naar Diederik. Ik roep hem toe dat zijn volgende film echt wel een Viking erin moet hebben.. Of in ieder geval een personage met een licht Nederlands accent, blond, 1.79 lang en een kleine rasp in de stem a.k.a. Nadine van Asbeck.

Vijf jaar geleden verhuisde de Nederlandse actrice Nadine van Asbeck van Amsterdam naar New York. Op Girls in Film vertelt ze hoe ze haar weg probeert te vinden als poldermodelletje in girl-next-door Amerika in de serie Nadine vs NY.  Alle blogs van Nadine lees je hier

Lees verder