<i>The Match Factory Girl</i>: het echte meisje met de zwavelstokjes #GiFkijkt
The Match Factory Girl

The Match Factory Girl: het echte meisje met de zwavelstokjes #GiFkijkt

The Match Factory Girl is een film uit 1990 van Aki Kaurismäki. Grote kans dat je die naam niet eerder hebt gehoord, maar het is een van de bekendste filmmakers die Finland heeft voort gebracht. Afgelopen jaar won hij nog de prijs voor beste regie op de Berlinale, het filmfestival van Duitsland.

The Match Factory Girl is het derde deel van een trilogie korte films over de arbeidersklasse in Finland. Cinemien brengt de klassieker vanaf 4 januari, geheel digitaal gerestaureerd, terug naar de bioscopen.

Leven aan de lopende band

Het verhaal gaat over Iris (Kati Outinen), een meisje die in een fabriek werkt die lucifers maakt, al blijft het onduidelijk wat haar taak hierin nou precies is aan de lopende band. De film opent met machines die woest op en neer razen. Vanaf het eerste moment dat Iris in beeld komt met haar stofjas is duidelijk dat ze niet heel gelukkig is.

Iris leeft een nogal uitzichtloos bestaan. Haar werk in de fabriek is hersen dodend, thuis woont ze bij haar moeder en stiefvader die het vlees van haar bord prikken. In het café wordt iedereen ten dans gevraagd behalve zij. En dat is nog erger dan als laatste gekozen worden bij gym. Iris wordt nooit gekozen.

The Match Factory Girl

Dansen in de discotheek

Tot op een avond, waarop ze haar starre paardenstaart heeft los gegooid en zichzelf in haar nieuwe zuurstokroze jurk heeft gehesen. Een opvallende verschijning in de lokale discotheek vol nineties outfits. En dan is daar Aarne (Vesa Vierikko), eindelijk een man die met haar wilt dansen.

Als Iris de volgende dag in zijn bed wakker wordt, is hij al weg en ligt er briefgeld op het nachtkastje. Maar wanneer Iris zwanger blijkt wil zowel hij als haar ouders niets meer van haar weten. Iris is er klaar mee. Ze zint op wraak.

The Match Factory Girl

Typische stijl

The Match Factory Girl is zo’n film waar je van moet houden. Het heeft een hele typische minimalistische stijl met weinig dialoog (pas na bijna 20 minuten wordt er voor het eerst gesproken door de acteurs). Het is een stijl waar Aki Kaurismäki bekend om staat. De beelden zijn grauw en simplistisch en de personages leven eenvoudige levens met bijpassende norse uitdrukkingen. Al met al behoorlijk troosteloos en deprimerend.

Niet echt mijn smaak, maar de film geeft een mooi beeld neer van de onderste laag van de Finse samenleving. Kati Outinen is geloofwaardig als het ongelukkige meisje met de zwavelstokjes en des te sterker wanneer ze terugvecht. “Iris is het meest diepgewortelde en aangrijpende personage in Kaurismäki’s trilogie,” beslist The New York Times in een recensie. “Rauw en zonder opsmuk,” schrijft Cinemagazine. “Maar altijd treffend.”

The Match Factory Girl is vanaf vandaag terug in de bioscoop te zien.

Lees verder