Boys in Film; indrukwekkende jonge acteurs

Ik zag laatst de trailer van Lion en werd gelijk gegrepen door deze film. Een vijfjarig Indiaas jongetje, gespeeld door Sunny Pawar, komt per ongeluk terecht op een trein die hem duizenden kilometers verder brengt. Ik was niet alleen onder de indruk van het verhaal, maar ook van de jonge acteur. Het komt wel vaker voor dat ik mind blown ben door het acteerwerk van zo’n klein jochie. En in elk genre wemelt het van deze indrukwekkende schattige mannetjes. Door hun ogen kunnen we de vaak grote, boze wereld toch weer een beetje zien met kinderlijke onschuld. Hier een aantal voorbeelden van films, waarin je kunt genieten van deze kindsterretjes.

Ciske de Rat (1984)

In Nederland hebben we ook genoeg films waarin jongetjes centraal staan. Denk bijvoorbeeld aan Dik Trom, Patatje Oorlog en De Groeten van Mike.  Eén van de meest bekende films blijft natuurlijk Ciske de Rat, waarin een jonge Danny de Munk straalt. Ondanks zijn jeugdige leeftijd (hij was twaalf toen hij auditie deed voor de film), leef je helemaal met het straatschoffie Ciske mee. Niemand wil hem hebben en iedereen kijkt op hem neer, vooral zijn moeder had liever gewild dat hij niet geboren was. Zo’n rol vergt veel inlevingsvermogen en dat doet de Munk fantastisch. Opmerkelijk is dat hij niet onder doet voor zijn volwassen tegenspelers zoals Willeke van Ammelrooy en Herman van Veen.

De serie Ciske de Rat,  met Danny de Munk, is te zien via o.a. Netflix.

Empire of the Sun (1987)

En wat dacht je dan van Empire of the Sun? Een hele jonge Christian Bale schittert hier. Toen ik de film voor het eerst zag kon ik haast niet geloven dat zo’n klein mannetje  zo’n grote filmproductie kon dragen. Wat was ik onder de indruk.  Helemaal als je nagaat dat hij nog maar dertien was toen hij de rol kreeg. Jim, woonachtig in Japan, raakt zijn familie kwijt in de Tweede Wereldoorlog. Hij raakt bevriend met Basie, tevens een fantastische vertolking van John Malkovich. De vriendschap tussen de twee is voelbaar. En voordat Jim er erg in heeft, wordt hij gedwongen volwassen te worden. Steven Spielberg, de regisseur, werkt graag met kinderen. Volgens hem hebben zij veel meer fantasie dan volwassenen. Het mooie aan de film is dat Jim onbevangen is en een kinderlijke enthousiasme heeft. Ondanks de moeilijke tijden, probeert hij toch nog zijn hoofd boven water te houden en de jonge Bale laat dit op wonderlijke wijze zien. Hij steelt echt de show. Het is dan ook niet voor niets dat Christian Bale een geweldige acteur is geworden.

Te bestellen via o.a. Bol.com.

La Vita e Bella (1997)

De tranentrekker La Vita e Bella. Het dondersteentje dat hierin speelt is ook zo adorable: Giosué, gespeeld door Giorgio Cantarini. De vijfjarige Giosué heeft een liefdevolle band met zijn vader. Als de oorlog uitbreekt en de familie naar een concentratiekamp wordt gestuurd, probeert zijn vader hem het leed te ontzien door grappen en grollen te maken. Het is allemaal één groot spel en de winnaar krijgt een bijzondere prijs waar Giosué veel voor over heeft: een tank. Helemaal in het kader van vier en vijf mei is dit een prachtige, emotionele film om te zien.

Te bestellen via o.a. Bol.com.

The Sixth Sense (1999)

“I see death people”, oftewel de beroemde woorden van het personage Cole. De hele kleine Haley Joel Osment werd in één klap beroemd na zijn prestatie in The Sixth Sense. Nog maar elf jaar was hij toen hij de rol kreeg. Je hebt de film waarschijnlijk wel gezien. Het gaat over een jongetje dat geesten ziet. Bruce Willis speelt zijn psychiater Dr. Malcom Crowe. Cole is namelijk heel bang voor de geesten die hij ziet en zoekt hulp bij zijn psychiater. De wisselwerking tussen patiënt en dokter wordt prachtig in beeld gebracht. Maar de film staat toch echt door de fantastische performance van Osment. Ondanks dat hij na deze film in vele andere films te zien was (Pay it forward, A.I.), horen we tegenwoordig weinig van hem. Toch kan niemand zijn shine momentje afpakken die hij had met The Sixth Sense.

Te zien via o.a. Pathé Thuis.

Martian Child (2007)

Een iets minder bekende film is misschien de Martian Child. Hierin speelt de zevenjarige Bobby Coleman een jongetje van Mars genaamd Dennis. Zijn tegenspeler is John Cusack. Ook hier zien we weer een filmjochie dat subliem acteert. Van het wereldvreemde kindje die naar buiten gaat in een doos tot de dramatische openbaring aan het einde. De hele film lang geniet je van het acteertalentje. Deze film is ook zeker de moeite waard als je net als ik dit soort jongetjes ontzettend cute vindt. Bobby Coleman heeft dan ook een hoge schattigheidsfactor en in combinatie met zijn talent is het optimaal genieten. Voor zijn rol in de film ontving Bobby de Young Artist Award voor ‘Best Performance in Feature Film’.

Te bestellen via o.a Bol.com.

The Boy in the Striped Pyjamas (2008)

Nog een oorlogsfilm, waarin niet één maar twee jongetjes de hoofdrol spelen, is The Boy in the Striped Pyjamas. Ook deze film ontroerde mij ontzettend. Zowel Bruno, gespeeld door Asa Butterfield en Shmuel, gespeeld door Jack Scanlon, leveren een knappe prestatie op zo’n jonge leeftijd. Bruno, de zoon van een Duitse commandant, heeft een geheime vriendschap met de jonge Shmuel – terwijl ze gescheiden worden door het hek van het concentratiekamp. Dit is niet de enige keer dat we Asa Butterfield zien schitteren als jongetje. Nee, hij speelde ook al op dertienjarige leeftijd in Martin Scorsese’s Hugo.

Te bestellen via o.a. Bol.com.

Extremely Loud and Incredibly Close (2011)

Een autistisch jongetje dat na het overlijden van zijn vader op zoek gaat naar antwoorden. Ik heb het over de indrukwekkende film Extremely loud and Incredibly Close. Voor volwassen acteurs is het al een hele uitdaging om iemand te spelen met een beperking, laat staan voor een kind. Toch weet acteur Thomas Horn op twaalfjarige leeftijd de rol van  Oskar Skell geweldig neer te zetten.

Te zien via o.a. Ziggo on Demand.

Jong geleerd

Ik vind het mooi om te zien dat jong talent een kans krijgt binnen film en dat sommigen zijn uitgegroeid tot succesvolle acteurs. Dit soort films weten keer op keer indruk op mij te maken. En wat mij betreft zien we in de toekomst nog veel meer van dit soort knaapjes op het grote doek.

Foto boven artikel: Sunny Pawar in Lion (2016).

Lees verder