Catharina Iosifidis
Catharina Iosifidis

Catherina Iosifidis; liefde voor coming-of-age en horror #interview

Vorige week ontving Catherina Iosifidis de Sint Joostpenning 2019 voor haar korte film STER. Een prijs die de gemeente Breda jaarlijks uitreikt aan het meest veelbelovende talent uit het laatste studiejaar van kunstacademie Sint Joost. We stelden Catherina een paar vragen.

Vertel eens iets over STER. Waar gaat de film over en waarom wilde je deze maken?

still uit STER

STER gaat over Stella, een zestienjarig meisje dat op dansles zit en strijdt om een danssolo. Haar concurrent Maud wil net zo graag de solo. Dit leidt tot onzekerheid en jaloezie bij Stella. Ze raakt verstrikt in haar eigen fantasie.

Ik wilde een film maken waar ik de onzekerheid bij tienermeisjes aankaart. Ik vind het belangrijk om dit soort thema’s in mijn film te stoppen en dat andere meiden zich kunnen identificeren met Stella en haar worstelingen. Stella’s ontwikkeling in de film wilde ik herkenbaar maken en de kijker confronteren met de heftige gevoelens die tienermeiden kunnen voelen.

Wat zijn nu je plannen? Wat wordt je volgende project?

Ik ben nu bezig om STER op verschillende filmfestivals te krijgen. Daarnaast wil ik ervaring opdoen door op filmsets te gaan werken en filmopdrachten uitvoeren. Ik heb veel ideeën over toekomstige films, maar nog geen concrete plannen. Ik hoop dit komende jaar wel aan de slag te gaan met schrijven voor een volgend project.

Wat is je grootste droom op professioneel vlak?

Ik hoop in de toekomst een speelfilm te kunnen regisseren. En dat ‘ie naast Nederland ook internationaal vertoond kan worden. Eerst hoop ik in Nederland films te mogen maken, maar hopelijk ook verder in Europa. Het lijkt mij heel tof om in het buitenland een film te mogen draaien.

Catherina op de set

Meer interviews met vrouwelijke filmmakers vind je hier.

Welke film had je graag willen regisseren/schrijven?

Raw van Julia Ducournau. De film zit tussen horror en coming-of-age in. Ik maak zelf coming-of-age films, maar vind horror ook heel interessant. Ik zou ooit nog echt heel graag een horrorfilm willen maken. Raw is wel een ander soort horror. Het gaat niet over geesten of monsters, maar over een tienermeisje dat zichzelf aan het ontdekken is. Het is een unieke film die vooral de duistere kant van de mens in kaart brengt. Het is een film dat onder je huid gaat zitten en die je echt gaat voelen, en dat vind ik echt heel tof.

Garance Marillier in Raw. Foto credit: © 2016 Focus World

Ook interessant: Dit is waarom tienerfilms ons zo boeien.

Met welke ‘girl in film’ zou je graag eens willen werken?

Ik vind Andrea Arnold (redactie: regisseur van oa American Honey en Big Little Lies S2) heel erg tof. Haar films spreken me heel erg aan qua stijl en inhoud. In haar films draait het vaak om een innerlijk conflict van een emotionele vrouw. Ze filmt dicht op de huid waardoor we helemaal meeleven met haar personages. Het lijkt me zo vet om met Andrea een keer te kunnen brainstormen over ideeën, of om bij haar op set te mogen helpen.

Heb je een tip voor andere meiden die net als jij graag films willen maken?

Gewoon doen, vooral veel maken en oefenen. Ga naar een kunst- of filmacademie. Niet alleen voor de lessen. Ook omdat je toegang krijgt tot een netwerk, apparatuur en kansen om films te kunnen maken. Je stijl ontwikkelen is belangrijk. Natuurlijk hoef je niet naar school om films te kunnen maken. Mij heeft het zeker geholpen om erachter te komen dat ik films wil regisseren en wat alle mogelijkheden zijn. Uiteindelijk blijft het belangrijkste dat je eigenzinnig bent. En dat je iets te vertellen hebt dat alleen door jou en het medium film verteld kan worden.

Lees verder