Column Pim: auditieloterij

Auditie doen is eigenlijk net zoiets als je lot bij de postcodeloterij. Je pist steeds naast de pot en bent daar af en toe goed ziek van. Maar opzeggen? Nee, want ooit ben jij wel de gelukkige.

Naast acteren, drie kinderen, man Robert en therapeut Vera, probeert Pim ook een beetje leuk te leven. Op Girls in Film laat ze weten of dat lukt. Op zijn Pims. Deze keer column Pim aflevering 93. Alle afleveringen lees je hier.

Nummer op je tiet

En dus plakte ik eergisteren dat nummer maar weer op mijn tiet en lachte ik op mijn voordeligst naar de camera. Het betrof een commercial voor een grote jongen, waarmee ik een jaar lang het leven, drie kinderen en een wijnarrangement zou kunnen betalen. Dus: ik regelde oppas, leerde een lap tekst, sliep onrustig, plunderde de kledingkast, worstelde met haar en make-up, reisde een half uur heen, deed die auditie, reisde een half uur terug en haalde de kinderen op bij de oppas. Om vervolgens ’s avonds het kledingslagveld weer op te ruimen in de slaapkamer.

Lees ook: Auditie

Balie-baan

‘‘Je lijkt wel gek!’’ Mijn moeder wil me maar aan een balie-baan hebben. ’’Mam, het is voor niemand goed mij op een bureaustoel te zetten met bedrijfsmatige verantwoordelijkheden. Dan typ ik van die cruciale contracten op rijm en zo. Daarbij, ik vind mailtjes sturen zonder smiley’s gewoon heel moeilijk.’’ Telefoon. ‘‘Met Pim.’’ Het is een kort gesprek. Ik hang weer op. ‘‘Niet geworden.’’ Mijn moeder staat op. ‘‘En nou kap je d’r mee, je laat je zellufbeeld niet ellukke keer omver douwuh!’’ Ik voel haar punt. Maar als ze morgen weer bellen, zeg ik weer dat ik kan, wil en kom. Zolang mijn moeder haar lot bij de postcodeloterij houdt, blijf ik auditeren.

Wil je op de hoogte blijven van Pim? Volg Girls in Film op Facebook dan verschijnt de volgende column Pim in je timeline.

Lees verder