Girls in Film x Go Short Festival 2019

Deze maand ben ik begonnen met het schrijven van mijn eerste korte filmscript. Na het jaren kijken, als enorme korte filmfan, van ontelbaar veel korte films is het moment dan eindelijk aangebroken om er zelf aan te beginnen. Vandaar dat ik vorige week afreisde naar Nijmegen om het 11e Go Short festival te bezoeken.

ARTIKEL VAN DONNYA ZIDAN (regisseur/actrice)

Hét korte filmfestival

Het Go Short festival is hét korte filmfestival van Nederland met als doel het verbreden en verdiepen van de cultuur film culltuur.  Het festival vond dit jaar voor de 11ste keer van 3 tot 7 april in Nijmegen. Met een kwalitatieve selectie van maar liefst 368 korte filmswaarvan 50% door vrouwen gemaakt. De beste, recente Europese korte films verspreid over 5 dagen. Met aan het eind van de rit de Go Short Awards uitreiking.

Ik ging vrijdag middag op pad naar Nijmegen om het eens mee te maken. En eenmaal aangekomen in Nijmegen liep ik rechtstreeks op het borrelende filmpubliek af. De gezellig opgezette buitenruimte oogt inderdaad als een klein zomerfestival en voor ik het weet sta ik buiten aan de bar voor het eerste wijntje.

Masterclass creenwriting van Selena Ukwuoma

De dag begint fijn met een masterclass screenwriting van Selena Ukwuoma. Selena is freelance script consultant en screenwriting teacher bij het NFTS. Ook jureert ze vaak bij de short film competities van vele festivals. En in de zaal voelde ik me dan ook snel niet meer alleen in dit spannende proces. Hongerige jonge filmmakers slaan hun hippe notitieboekjes open en wachten vol spanning af. Selena komt opgelopen en verzekert zichzelf snel van een wakker publiek met een gevat grapje. Wat ze presenteerde wist ik eigenlijk wel. Maar fijn en altijd goed om dit weer even op te frissen. Zo kon ik met een frisse en alerte blik het aanbod aan korte films op dit festival analyseren.

De groei van Jacqueline Lentzou

Jacqueline Lentzou (Athene, 1989) is een van de hoofdgasten van deze editie van Go Short. Ze heeft al best een naam voor zichzelf gemaakt als jonge maker. Tijdens het festival was er een filmblok volledig aan haar gewijd. Het publiek kreeg de kans om alle 4 haar korte films in chronologische volgorde achter elkaar te zien. Haar afstudeerfilm Thirteen Blue (2013) en daar op volgende Fox (2016), HIWA (2017) en Hector Malot: The Last Day of the Year (2018). Thirteen Blue was geselecteerd voor de shortlist van de Academy Awards. Ook de andere films hebben meerdere nominaties gekregen en prijzen gewonnen.

Het was erg fascinerend om de groei van een maker te zien en het interview achteraf sloot daar mooi op aan. Vooral de groei na haar afstudeerfilm viel erg op en daar werd dan ook meteen naar gevraagd. Jacqueline vertelde dat ze bij Fox eindelijk een film kon maken met een producer. Die nam haar enorm veel uit handen waardoor ze bijna stress loos aan de film kon werken. Ook was het de eerste film zonder crew van de London Film School. Op school moet je daar verplicht mee werken. Haar eigen stijl is erg herkenbaar in de films.

In haar films spelen de verhalen zich vaak af binnen onconventionele families. Met een sterke focus op intimiteit en de eenzaamheid binnen die relaties. Jacqueline vertelde als enig kind opgegroeid te zijn. Het feit dat ze toen vooral erg verveeld was, was de drijfveer voor de familie gedreven verhalen die zij maakt. Het is erg inspirerend om te zien hoe ze bepaalde symboliek in al haar films terug laat komen. Ik zal niet verklappen in welke vorm, dat zou haast een spoiler zijn.

NL.4 THE CONNECTION

Als kers op de taart bezocht ik ook nog één van de blokken met korte films binnen de ‘Dutch Competition’. Een collectie van 5 korte films binnen het thema ‘connectie’. De films die de meeste indruk op mij maakten waren Crow’s Nest en Yulia & Juliet.

Crow’s Nest (Kraaiennest) van Flynn von Kleist vertelt het verhaal van de dertienjarige Joey uit de Bijlmer die weer bij zijn moeder thuis gaat wonen nadat zij de lange strijd om voogdij heeft gewonnen. Op een onverwacht moment ontstaat er een conflict waardoor de balans tussen moeder en zoon wederom verstoord is. De film heeft een constante ondertoon die als onveilig te ervaren is. De onzekerheid en reddeloosheid van Joey is mooi en geloofwaardig neergezet. De film won tijdens het festival de prijs voor Beste Nederlandse korte film.

De film Yulia & Juliet van Zara Dwinger laat eveneens een moeizame relatie zien. Maar in dit verhaal gaat het om de connectie tussen twee meisjes die elkaar leren kennen in de jeugdgevangenis. Ze worden verliefd op elkaar en wanneer een van de twee naar huis mag, proberen beiden een oplossing te vinden om weer samen te zijn. De cameravoering, kleuren en sterke casting werken erg goed om tussen de koude detentie muren een realistische meisjesachtige sfeer neer te zetten. De liefde tussen de twee is leuk en eigenzinnig. Omdat het verhaal gebaseerd is op een klassiek Shakespeare tragedie komen ze weg met de dramatische acties. Je kunt deze film hier online bekijken.

 

Voor mij, als groot korte filmliefhebber, kon het festival niet lang genoeg duren. Een waar feestje om te zien wat een mooi platform dit genre hier krijgt. En een grote aanrader voor de jonge filmmaker die zich wil verdiepen in zijn of haar vakgebied. Een veelzijdigheid in aanbod als deze zie je maar weinig.

Lees verder