[Interview] Nadine vs Miriam Kruishoop: <i>down-to-earth power woman in LA</i>
interview Miriam Kruishoop

[Interview] Nadine vs Miriam Kruishoop: down-to-earth power woman in LA

Het is een vrijdagochtend. In New York hangen dikke donderwolken boven mij, terwijl in Los Angeles Miriam Kruishoop in een zonnig Beverly Hills de telefoon opneemt. Via Facetime krijg ik een kijkje in haar smetteloze, lichte appartement terwijl ze een kop koffie zet en de telefoon in de juiste hoek positioneert. Na 15 jaar Los Angeles kunnen we Miriam een LA local noemen, een gevierd regisseur en internationale ‘girl in film’.

Franse start

Miriam studeerde af aan de Rietveld Academie. In haar laatste jaar heeft een uitwisselingsprogramma gedaan met Parijs. Daar studeerde ze onder andere aan de filmacademie LA FEMIS. Tijdens datzelfde jaar ging haar eerste speelfilm, Vive Elle, in première. Deze Franse film vertelt het verhaal van de 25-jarige Agathe en haar zoektocht naar vrouwelijkheid, verleidingskracht en zichzelf. Vive Elle zorgde ervoor dat Miriam haar volgende film, Unter den Palmen kon maken. Toch was het succes van beide films niet de reden van de overtocht naar Amerika. Miriam ontmoette haar toenmalige man en verhuisde naar Londen.

Toen deze een klus in LA kreeg en Warner Brothers een huis voor hen in de Hills huurde, begon het pendelen tussen Engeland en Amerika. De definitieve oversteek naar Los Angeles ging uiteindelijk vrij organisch. ‘Het leuke daarvan was ook dat het niet was: ‘Oh we gaan naar Los Angeles om carrière te maken’. Het ging heel geleidelijk. Ondertussen genoot ik van de liefde en verliefd zijn.’

LA persoon

Toen de relatie ten einde liep vertrok Miriam naar New York. Hier zou ze vier jaar doorbrengen en zich onderdompelen in de creatieve, sociale wereld van the Big Apple. ‘New York was voor mij een escape, ik was net gescheiden van mijn man en we hadden daar een appartement. Maar mijn leven was in Los Angeles. Creatief gezien was NY te gek, ik heb er enorm veel geschreven en het was heel goed voor mij om even weg te zijn van alles. Maar ik miste mijn leven, mijn hele infrastructuur. Het hart van de filmindustrie zit in Los Angeles. Ik wilde deel uitmaken van die wereld en ik ben gewoon altijd een LA persoon geweest. Daarbij speelde mijn nieuwe film (Greencard Warriors) zich in Los Angeles af. Dus vond ik na vier jaar mijn weg terug naar de plek waar ik mij het meest thuis voel’.

Greencard Warriors

Greencard Warriors zou haar volgende film worden. Greencard Warriors is het aangrijpende verhaal van een illegale familie in Amerika. Hun jongste zoon schrijft zich in om als soldaat de oorlog in te gaan en zo greencards voor het hele gezin te krijgen. Een film die tot op de dag van vandaag, zeker onder het bewind van Trump, zijn relevantie niet heeft verloren. De film werd een lowbudget productie met een hardwerkend, professioneel team dat in 18 lange dagen het hele verhaal op beeld zette. Scènes kregen niet meer dan twee takes.

‘Het is heel vaak met films, of je doet het zo, of de film wordt helemaal niet gemaakt. Dus op een gegeven moment sta je ook voor die keuze; are you going to pull the plug, of gaan we het gewoon doen? Dus we zijn er gewoon voor gegaan en gelukkig was dat het juiste besluit.’

Miriam regelde zelf alle financiering. Ze verkocht de film aan HBO en zorgde ervoor dat AMC Independent de film in een aantal bioscopen uitbracht. Toch raadt ze niet aan dit als schrijfster/regisseuse allemaal zelf te doen. ‘Het is slopend en er gaat enorm veel tijd in zitten. Uiteindelijk realiseer je je dat je drie jaar met iets bezig bent en dat is de realiteit.’ Ze zegt dat de film alleen tot stand heeft kunnen komen door een groep steengoede acteurs en een professionele crew. Uiteindelijk had ze misschien graag andere camera’s willen gebruiken en hier en daar andere keuzes willen maken maar voor Miriam is alles een momentopname. ‘Als ik een kleine maand later dit project had gemaakt zouden de omstandigheden weer heel anders zijn. Niet honderd procent anders maar wel gedeeltelijk.

Miriam met hoofdrolspeler Manny Perez

Uiteindelijk is het een hele mooie ervaring geweest. Ik heb goede relaties met de LAPD (Los Angeles Police Department) opgebouwd, bijzondere banden zijn ontstaan en ik heb Los Angeles op een hele andere manier leren kennen. In Amerika zien mensen dingen ook als mogelijkheden, de mentaliteit is anders en heel hardwerkend. En de wisselwerking met mijn open persoonlijkheid heeft hele bijzondere dingen tot stand gebracht.’

Volg Girls in Film op Facebook voor meer interviews met Nederlanders in Lalaland.

Touwtjes in handen

Op dit moment is Miriam bezig met haar volgende film Juvelines. De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal nadat ze de documentaire GIRLHOOD zag over 2 meisjes in een jeugdgevangenis. ‘Ik was zo gefascineerd door die film en de twee meisjes dat ik ze ben gaan opzoeken. Het verhaal dat ik vertel is veel groter; het gaat over hun leven ervoor, de tijd in de jeugdgevangenis en wat er daarna kwam. De film is op dit moment al helemaal ontwikkeld met een geweldig team. Ik ben in gesprek met een grote naam voor de hoofdrol en de meisjes zijn gecast.’ Ondanks het feit dat Miriam samenwerkt met één van de bekendste casting directors, Bonnie Timmermann, blijft ze heel nauw betrokken bij het casting proces.

‘Iedere regisseur is van nature een control freak, anders kan je je job niet doen. Je bent eigenlijk een ‘oversee-er’. Maar ik ben wel beter geworden in het uit handen geven van bepaalde dingen. Dit hangt wel allemaal af van de mensen met wie ik samenwerk en hoe goed dat vertrouwen is. Als ik twijfels heb, moet ik me ermee bemoeien. Daarbij is het casten van de twee meisjes zo belangrijk dat ik daar zelf de touwtjes in handen van wil houden, natuurlijk samen met Bonnie. De meisjes dragen de film en ik wil niet dat ik een geweldig talent mis omdat ik er niet bij was.’

Veel mag Miriam er niet over zeggen omdat er én grote namen aan vast zitten én dat zijn de regels van de contracten die aan film maken verbonden zijn. Ze is nog druk bezig met het rond krijgen van de financiering, het blijft altijd spannend of een film er wel of niet komt.

Kracht van vooronderzoek

Maar wie denkt dat Miriam voldoende werk heeft aan het schrijven, regisseren, produceren en vaak deels monteren van haar eigen werk, heeft het mis. Ondertussen is ze bezig met het schrijven van een film voor het productiekantoor van Ellen Degeneres, het vertalen van een 600 pagina’s boek van Jodi Picoult naar een script -‘It pays the bills!’-, een film over ijshockey en een boksproject.

Voor Miriam is verhalen schrijven een spier die ze heeft getraind: ‘Inspiratie is een heel mooi woord, een heel mooi concept en een heel mooi gevoel. Maar als jij een professionele voetballer bent kan je nog zo inspiratievol spelen, je krijgt ook gewoon heel goed betaald voor wat je doet. Op een gegeven moment weet ik hoe ik mijn creatieve knop aan en uit moet zetten. It’s just what I do. Dat wil niet zeggen dat er geen dagen zijn dat het echt niet lekker gaat. Maar daar ga je gewoon mee om.

Met Juveniles was ik door het verhaal geïnspireerd en ik werd verliefd op die meisjes en hun worstelingen. Dat was zeker een inspiratie. Maar om er dan een script en verhaal van te maken, moet je gestructureerd te werk gaan en je zogenaamde ‘spier’ blijven trainen.’ Miriam vertelt dat haar kracht van schrijven in het vooronderzoek ligt waarna ze relatief snel kan schrijven.

Ze weet voordat ze aan een script begint heel goed wie haar personages zijn en wat voor verhaal ze wil vertellen. Daarna werkt ze in fases van een aantal drafts, die ze blijft bijschaven om vervolgens in te zoomen op de dialogen om die zo strak mogelijk te krijgen. Ze zegt dat ze veel te danken heeft aan haar leraar en geweldig filmmaker, Frans Zwartjes en aan haar tijd aan de Rietveld, waar ze zichzelf leerde uitdagen. Ze ziet thema’s vanuit haar hele leven terugkomen in haar werk. Onderwerpen die evolueren en ontwikkelen. Maar haar projecten worden volwassener.

Harder to stay in the room

Miriam is een hardwerkende vrouw die zich staande weet te houden in ‘the business of rejection’. ‘Als vrouw is het ‘easier to get in the room, it’s harder to stay in the room.’ En ik ben een Europeaan dus ik heb een grappig accent. Ze vinden het charmant maar voor een 10 miljoen dollar film vindt men het nog steeds veiliger om een man aan het roer te hebben.’ Des te meer redenen voor Miriam om haar eigen verhalen te blijven vertellen.  Ze is niet bang om controversiële thema’s in haar projecten mee te nemen. En zeker niet op haar mondje gevallen als het gaat om politiek, mensenrechten en rechtvaardigheid. Miriam heeft zich ontpopt tot allround, down-to-earth powerwoman met Los Angeles aan haar voeten en de filmwereld haar thuis…

Op de rode loper van LALIFF (Los Angeles Latino Film Festival)

Vijf jaar geleden verhuisde de Nederlandse actrice Nadine van Asbeck van Amsterdam naar New York. In de serie Nadine vs NY vertelt ze hoe ze haar weg probeert te vinden als poldermodelletje in girl-nest-door Amerika. Ook spreekt ze Nederlanders in Amerika die ook de stap hebben gewaagd in de Amerikaanse filmindustrie hun geluk te vinden. Deze keer een interview met regisseur Miriam Kruishoop. Alle blogs van Nadine lees je hier

Lees verder