Nadine vs. NY: <i> Filmen in Tully </i>

Nadine vs. NY: Filmen in Tully

Dag 1 en 2. Ergens in upstate New York dichtbij de Canadese grens ligt Syracuse. Om preciezer te zijn 30 minuten buiten Syracuse ligt Tully, een klein dorpje omringt door meren en bossen. In de zomer dansen otters in het water en in de winter wordt het verkeer stilgelegd vanwege omvangrijke sneeuwstormen.

Nadine vs. NY Filmen in Tully Ik lig op een matrasje op de grond in een oudblauw, houten huis. Naast mij in een stapelbed ligt Sophie, een jonge actrice die vorig jaar het merendeel van haar tijd op een Disney cruise heeft doorgebracht als dansers/zangeres/actrice. Twee kamers verderop ligt de mannelijke hoofdrolspeler in z’n eigen, luxe, grote, eenpersoonskamer. Naast het feit dat meneer z’n eigen optrekje heeft geëist heeft hij een strikt dieet dat voornamelijk uit vogelzaad en hamstervoer bestaat. Geen granen, geen melkproducten, geen suikers, geen koolhydraten, elke dag 10 minuten mediteren, 10 minuten stretchen, 10 minuten schrijven en vooral veel katten naar de crew… maar de man in kwestie is interessanter dan mijn maagdelijk schone kamergenootje dus vertoef ik vandaag in zijn optrekje. We vinden elkaar in onze liefde voor kookshows en mooie mannen.

Sneeuw betekend wachten..

Dag 3 en 4. Vannacht heeft Tully een witte jas aangedaan en het meer is veranderd in een poederige spiegel. Later vandaag zal ik opgehaald worden om een scene in een drogist te filmen, maar naarmate de uren verstrijken lijkt dit onwaarschijnlijk. Zoals bij elke filmproductie lopen dingen anders, veranderen scenes en is timing altijd een issue. Dus rond 18.00 uur krijg ik een belletje dat er niets meer gaat gebeuren en ik m’n huispak à la Roy Donders aan mag houden.

Intussen komen de muren op me af en werkt het internet niet meer. Ik besluit een wandeling te gaan maken, 30 meter naar links en ik sta aan het einde van de doodlopende weg, 300 meter naar rechts is het eerste buurhuis. Het is -12 buiten, elk stukje huid dat de lucht aanraakt bevriest. Maar de crew van 30 jongeren werkt rond de klok om een mooie film neer te zetten en om de acteurs warm te houden. Vannacht komt er een sneeuwstorm aan dus mijn draaischema van morgen wordt ook weer uitgesteld. Ah the life on the road…

En nog meer wachten…

Dag 5 en 6. Na weer een nacht op een matras met m’n winterjas als kussen word ik wakker met een keel alsof er een citroen mee geraspt is. M’n hoofd ligt in de kreukels en m’n oordoppen zijn halverwege de nacht uitgevlogen. Als ik het gordijn opendoe zie ik niets anders dan windvlagen van sneeuw voorbijvliegen. M’n kamergenootje kwam na een lange wiet-sessie vroeg in de ochtend naar boven dus ligt nog voor pampus in bed.

Een paar uur wachten op set is normaal, een dag niet de geplande scene schieten is ok, maar 5 dagen in een huis zitten zonder iets te filmen is frustrerend. Ik neem elke verantwoord medicijn tot mij om me op te kalefateren en FaceTime met thuis. Wat zouden we toch moeten zonder het interweb. Rond 17.00 staan er vier sneeuwmannen voor de deur, een deel van de crew heeft ons weten te bereiken en er zal gefilmd worden. Maar… je zou zo langzamerhand denken dat… natuurlijk… niet mijn scenes. Blue Valentine gaat aan en ik zet een pot honing tegen m’n lippen om m’n keelpijn te verzachten. Fingers crossed voor morgen.

Ready? ACTION!

Nadine vs. NY Filmen in Tully Dag 7 en 8. De zon is op en eindelijk mag ik filmen. Met een stoot pijnkillers achter de kiezen sta ik tegenover mijn ‘echtgenoot’. We hebben ruzie over zijn minnares. De hele crew werkt zich uit de naad om een mooi shot neer te zetten maar meneer kent z’n tekst niet. Een scene die niet meer dan 1,5 minuut moet duren wordt nu uitgerekt tot bijna 10 minuten. Waar ik hem moet aanvallen staat hij als een zak aardappelen voor me. Maar meneer is klaar voor Hollywood en alhoewel hij z’n eigen kamer eist beweert hij geen diva te zijn en kent het woord ‘ego’ niet…

Film is zoveel meer..

IMG_1891Weer wordt duidelijk hoeveel er, naast talent, afhangt van je werk ethiek en gunfactor. Tachtig procent van een film maken valt of staat op de chemie tussen de castleden en de crew. Hoe de sfeer op set is en of je als groep, met je regisseur of tegenspeler op een lijn zit. Film draait niet om repeteren totdat je alles hebt uitgeprobeerd en je je ‘comfortabel’ voelt met de scene. Film draait om snel werken, niet teveel over budget gaan en om beelden.

Maar net zoals in theater moet jij je werk doen, moet jij je voorbereiding doen ook al willen je medespelers niet repeteren of zelfs een tekst leren. Het gaat om kleine stukjes magie vinden in een wereld waar alles tot in detail is uitgedokterd en voorgeprogrammeerd. En het gaat om de kans krijgen om te laten zien wat je kan, wat je wil en waar je van droomt… Ik heb nog een paar dagen te gaan en dan komt het gevreesde ‘zwarte gat’ weer maar ik hou me vast aan m’n toewijding, hard werken en een stukje geluk, I guess… ‘Luck is what happens when preparation meets opportunity.’

Vijf jaar geleden verhuisde de Nederlandse actrice Nadine van Asbeck van Amsterdam naar New York. Op Girls in Film vertelt ze hoe ze haar weg probeert te vinden als poldermodelletje in girl-next-door Amerika in de serie Nadine vs NY. Alle blogs van Nadine lees je hier. Volg de avonturen van Nadine ook op Instagram.

Lees verder