Nadine vs NY
Nadine vs NY

Nadine vs NY: It is the journey that matters, in the end.

Tip van de week; ga niet naar een comedy show met verlopen acteurs als je net een artikel hebt gelezen over ‘Why Hollywood as we know it is already over.’ En al helemaal niet als je een acteur probeert te zijn in Hollywood…

Summer of big flops

Vanity Fair dropte vandaag de bom dat de filmindustrie op z’n gat ligt. Net zoals de muziek- en boekenindustrie. Mensen streamen liever, kijken een heel seizoen House of Cards in één keer en downloaden illegaal een filmpje hier en daar. Het aantal bioscoopbezoekers is nog nooit zo laag geweest en afgelopen zomer was de ‘summer of big flops’. En als klap op de vuurpijl komt Silliocon Valley met computerprogramma’s die scripts ontleden. Nog voordat de film gemaakt wordt, voorspellen ze aan de hand van algoritmes of ze poppen of floppen.

Please like me

Elke film wordt gebaseerd op dezelfde blauwdruk zodat we alleen nog maar de grote blockbusters te zien krijgen.

Ook interessant

Nadine vs NY: The Dutchess has arrived

Films die gegarandeerd geld opleveren en niet meer als passieproject gemaakt worden. Daarbij kunnen diezelfde computers acteurs door de mangel gaan halen om te zien of hun fysieke trekken het publiek naar de bioscoop trekt. We zullen dus alleen nog maar dertien-in-het-dozijn acteurs op het scherm voorbij zien komen in voorspelbare films. Hoe houd je je dan als Michelin vrouwtje staande in deze porseleinen poppenkast? Ik heb geen ellelange lijst aan televisie-credits en niet genoeg volgers op Instagram om mee te doen in het nieuwe filmmilieu. Instagram: @nadinevanasbeck en volg de shit out of me!

Bingo + Wodka = Topavond

Maar wat doet elke nuchtere Hollandse om het Hollywood drama te ontvluchten? Bingo spelen met travestieten. Ook al kwam het grootste deel van het entertainment van een scheldende Bulgaar. Vier uur naar een velletje met nummers staren was ineens een stuk aantrekkelijker dan een zoveelste mail naar een casting director te sturen: ‘Dear …, My name is Nadine van Asbeck and I’m a graduate from the 3-year conservatory at the Stella Adler Studio in NY. I just finished three off-broadway shows back to back and am now bla bla bla bla bla bla…’ En dan maar wachten op 24 afwijzingen per dag. Vaak niet eens een afwijzing maar nooit meer een antwoord. Waardoor je eigenlijk toch stiekem je hele dag, week, maand, leven om een niet voor jou weggelegde rol heen plant.

Vandaag wilde ik niet zo’n dag, dus… bingo it was. En na de bingo was het een bar in West Hollywood, het mekka voor man-houdt-van-man LA. Ik kom de bar binnen, de muziek wordt stilgelegd en mijn entree aangekondigd: ‘Everybody, this is my friend Nadine from Amsterdam, say Hello!’ De mooiste mannen schreeuwen mijn naam en verwelkomen mij in hun ‘neck of the woods’. Hier kan ik gewend aan raken. Ik geniet van de aandacht en de wodka’s. Ik geniet van een stukje menselijkheid. En nadat ik me iets heb opgekalefaterd gooi ik mij in een hartverscheurend afscheid. ‘Don’t go, but I have to go. Don’t go, but I have to go. Don’t go, but I have to go. Come to Chateau Marmont on Tuesday, we’ll say goodbye then… Ok!’ en ik spring in de taxi naar de bekendste komedie club van Hollywood, The Comedy Store.

Komedie? Seriously?

De verwachtingen zijn hoog, de line-up is veelbelovend en ik voel me weer op m’n paasbest. De show begint goed met een geweldige zes minuten van een onbekende komiek. Hij staat er alsof hij een broodje bij de bakker bestelt en de grappen zijn herkenbaar. Helaas gaat het vanaf dat moment bergafwaarts. De volgende komiek is een dame in kwestie, een geweldige actrice van onder andere de serie 24. Ze doet haar mond nauwelijks open en trekt een gezicht alsof ze achttien citroenen heeft verorberd. Het publiek geeft niet mee en ze verwijdt dit aan de mensen in de zaal.

FullSizeRender
Steve – O

Dan wordt Steve-O (Jackass) het podium opgetrommeld om de show te redden. De jongeren in de zaal slaken een zucht van herkenning. Maar ik krijg het benauwd van zijn hoge, schelle stem. Vervolgens heeft hij het zes minuten lang over zijn balzak die hij ooit aan zijn benen en buik heeft geniet. Ja nieten, met een nietmachine. Hij beschreef het aanzicht zelf als een slak van huid.

Een van de schrijvers van Saterday Night Life komt op en ‘probeert’ een act op ons uit. Een andere B-acteur vertelt ons over zijn acid trip en een oud-worstelaar doet het eigenlijk nog best goed als komiek. Maar als Andy Dick, een legende in de komische wereld, dan stuntelend het podium betreedt en z’n fluit eruit haalt ben ik er klaar mee. En ja, hij maakt dezelfde grap over de ‘fluit’ als jij nu in gedachten hebt. Hij speelt een deuntje, wij moeten raden welk nummer, hij bindt een vrouw op een stoel vast en rent het podium af. Als ik zo een paar honderd euro kan verdienen in zes minuten, haal ik ook mijn triangel erbij en doe ik alsof ik de Notre Dame ben. Ik geef het op.

Typisch

En net wanneer ik uit de zaal wil ontsnappen komt de laatste gast op. Een van de schrijvers van Real Husbands of Beverly Hills. De man is relaxed, heeft een boodschap, laat geen kans liggen en neemt het publiek mee op een komische reis. Net op het moment dat ik de brui aan de avond wilde geven werd deze gered door een surprise act. Typerend voor hoe Hollywood ook in elkaar zit. Na het succes van Romeo & Juliet kwam Claire Danes jaren niet aan de bak. Op het moment dat ze besloten had interieurarchitect te worden, kwam Homeland voorbij. De serie is nu met haar achtste seizoen bezig (red. in Nederland is seizoen zes nu te zien) met Barack Obama als haar grootste fan. En toen Jeremy Renner, jaren in leegstaande huizen te hebben geleefd, z’n acteercarrière de rug wilde toekeren kwam z’n doorbraak. ‘When The Hurt Locker was coming out and I was going to the Academy Awards for it, I would be at Starbucks brushing my teeth and washing up because we didm’t have running water.’ De aanhouder wint en Jeremy beweegt zich nu tussen de Hollywood elite.

F**ck the computers

Laat die algoritmes maar komen en ontleedt m’n fronsrimpels totdat de computers op tilt slaan. ‘It is good to have an end to journey towards; but it is the journey that matters, in the end.’ Ik schud m’n portemonnee leeg: 4,5 dollar. Precies genoeg voor een late-night-milshake in één van de oudste diner van LA, Mel’s Diner.

 

Vijf jaar geleden verhuisde de Nederlandse actrice Nadine van Asbeck van Amsterdam naar New York. Op Girls in Film vertelt ze hoe ze haar weg probeert te vinden als poldermodelletje in girl-next-door Amerika in de serie Nadine vs NY.  Alle blogs van Nadine lees je hier

Lees verder