Nadine vs NY: <i>koningin van de contradicties</i>
column Nadine vs NY

Nadine vs NY: koningin van de contradicties

Terwijl wulpse studenten, snelle expats en dronken Halloween-fanaten de straten van New York onveilig maken met hun ‘Star Trek’ en ‘cheerleader’ kostuums, trek ik mij terug op een bank met een tv en heel veel docu’s. Omdat ik het wel even welletjes vind na weken van komen en gaan van familie, vrienden en die ene…

One-day butterfly

Voor mij is het leven van een social butterfly niet weggelegd (tenzij het social one-day butterfly is, dan slaag ik met furore, eenmalig). Koningin van contradicties waardoor ik voor menig mens niet te plaatsen ben. Menig mens, incluis mezelf. Vorig jaar droomde ik nog van een leven in Zuid-Afrika, waar m’n kindjes met hun blote bips schelpen zouden verzamelen en ik me zou storten op acai smoothies, groene voedingspreparaten en heel veel yoga. Kinderen heb ik nog niet, ik krijg allergische reacties van kiwi’s en heb een totaal van 19 yogalessen gevolgd in mijn leven.

Daarna was het leven van een reisjournalist mijn nieuwe ideaal. Klein detail dat ik vaak over het hoofd zag was het aantal vlieguren. Tijdens een vlucht drogeerde ik me regelmatig met valeriaan en een stevige Bloody Mary terwijl ik mijn mantra: ‘turbulentie is niet gevaarlijk, alleen ongemakkelijk’ in mijn hoofd herhaalde. En toen de zomer z’n intrede maakte in de stad die nooit slaapt, besloot ook ik dat slapen overbodig was. De lichten van de stad verleidden me en ik verloor mij in het donker van de nacht. Ik droeg speciale ‘rode wijn jurkjes’ voor mijn Italiaanse avondjes. Strakke rokjes naar een Gentleman’s club en ik liet zelfs een keer een tepel zien voor de ultieme groupie ervaring.

Dromen van mooie rollen

En nu, zo eind oktober, ben ik terug naar het meisje dat droomt van mooie rollen in indrukwekkende verhalen. Van op een podium staan met een publiek dat ik wil ontroeren. Van uren onder de sterren liggen mijmeren over het leven, de wereld en de liefde. Ik ben het meisje dat elke avond om 10 uur het bed in duikt om een engelenkaartje te trekken voor de dag van morgen. Om mijn hart te storten in een zoveelste gedicht over een gestorven liefde, over romantische idealen en dromen van geluk.

Ik ben het meisje dat 120 euro aan een rokje uitgeeft om vervolgens dezelfde dag nog uren te twijfelen over een kiwi van 1,50 euro en de rest van de week op cashewnoten en water doorbrengt. In alles saai, met een continue drang naar avontuur. Ik schreeuw van de daken dat ik na jaren van relaties het liefst alleen wil zijn. Terwijl mijn hart overloopt van liefde en ik na één date al de zieke vader van mijn zogenaamde aanstaande een ‘Get well soon!’ kaartje stuur.

Volg Girls in Film ook op Facebook of schrijf je in voor onze nieuwsbrief.

Can I get an amen?

Ik ben streng tegen mijn vriendinnen als ze moeilijk doen over hun uiterlijk en indoctrineer ze met: ‘If you don’t love yourself, how the hell are going to love somebody else? Can I get an amen?’ (deze dankzij RuPaul). Terwijl ik zelf het licht dim in de badkamer als ik ga douchen en me in een Cirque du Soleil houding wring om mijn tandenborstel te pakken zodat ik mezelf niet naakt in de spiegel hoef te zien. Na het kijken van een erotische film rust ik mijn hoofd op mijn gerafelde knuffelkonijn waar ik al vanaf mijn geboorte mee slaap. Ik word claustrofobisch als ik te lang op mijn rug moet liggen of als ik olie op mijn gezicht smeer.

Ik ruik aan eten voordat ik het koop, ook al is het vacuüm verpakt en in drie lagen plastic gewikkeld. En als ik in slaap val met lippenstift op ben ik ervan overtuigd dat mijn lippen de volgende dag twee keer zo groot zijn (doen dus). Overgecompliceerd? Zeker… maar uiteindelijk ben ik ook maar ‘just a girl, standing in front of a boy, asking him to love her’ (all praise to Notting Hill).

Het kan altijd anders

Maar terwijl ik de nieuwe documentaire One of Us (Netflix) kijk over de streng orthodoxe gemeenschap in Brooklyn, word ik wederom herinnerd aan het feit dat eigenlijk alles altijd extremer, anders en aparter kan. Dat ieder mens z’n unieke perikelen heeft en we misschien allemaal wel dromen van een leven voorbij de muren van ons thuis. One of Us schildert het portret van een aantal individuen die besloten hebben de streng orthodoxe joodse gemeenschap te verlaten met alle gevolgen van dien. Het sekteachtige leven is schokkend. De controle die de gemeenschap op haar inwoners heeft is indoctrinerend en bijna buitenaards.

De moedige 16-jarige Ari vertelt dat hij moest googlen hoe je moest googlen, wat uiteraard een heel nieuw spectrum aan uitdagingen met zich meebrengt. En de 32-jarige Etty is het regime van haar man ontvlucht met haar 7 (?!?!?) kinderen, maar lijkt onder de druk van de gemeenschap te bezwijken. Bijzondere, indrukwekkende verhalen die verteld moeten worden. En nog geen 500 meter van deze excentrieke wereld vandaan creëer ik vanavond mijn eigen Halloween feestje.

It’s my party

Ik trek mijn ‘Scatman John’ kostuum uit de kast (waarmee ik ooit op een feestje een hopelijk blijvende indruk op Mick Jagger heb gemaakt) en trek m’n hoogste hakken aan. Ik zet een kop thee, kruip in vol ornaat achter mijn computer. Al kriebelend aan mijn plaksnor begin ik aan dit artikel. Aan het einde twijfel ik over het publiceren van dit verhaal. Geen man die dit leest zal nog een poging doen mij mee uit te vragen. Uit angst om in één van mijn gedichten als de harteloze lover ten onder te gaan of vanwege mijn rariteitenkabinet.

Tenzij de man zelf ook voordat hij het zwembad induikt zich ontdoet van zijn zwemtenue omdat dat net wat lekkerder zwemt. Hij de randjes van de Kitkat eerst opeet zodat er alleen een wafeltje overblijft en je dus 15 minuten over deze ‘breekt zo lekker je week’ reep doet. Of een twintigtal artikelen heeft liggen waarbij hij zichzelf als verschillende typetjes interviewt… En wie ik elke avond voor het slapen gaan mag vragen: ‘Gee, Brain, what do you want to do tonight? En hij antwoordt: ‘The same thing we do every night, Pinky – try to take over the world!’

Vijf jaar geleden verhuisde de Nederlandse actrice Nadine van Asbeck van Amsterdam naar New York. Op Girls in Film vertelt Nadine over haar avonturen in Amerika in de serie Nadine vs NY. Alle blogs van Nadine lees je hier. Volg de avonturen van Nadine ook op Instagram.

Lees verder