Nadine vs NY: The Dutchess has arrived

00.24 – 7266 Franlin Ave – in een rode jurk, omdat dat groots en meeslepend is.

Dag 1 in LA was paniek, Dag 3 in LA was ok, Dag 9 in LA was ‘ik zou mij hier wel thuis kunnen gaan voelen’. En vandaag, na 2 weken LA -waarvan 6 dagen in de sneeuw in Utah- is het: ‘LA, here I fucking come, brace yourself, the Dutchess has arrived.’ Maar komt dat doordat ik eindelijk het openbaar vervoer systeem van LA onder de knie heb of doordat dat ik net de film LaLaLand uitzet. ‘City of stars, are you shining just for me?’ Opgezweept door de romantiek van Emma Stone en Ryan Gosling geloof ik weer in de liefde, in de Amerikaanse droom en in ‘de aanhouder wint’.

Facebook, Bumble, Rumble

Totdat de realiteit z’n intocht doet en ik mij realiseer dat Trump nu aan het hoofd van dit land staat. Dat je alleen kansen krijgt in de entertainment business als je duizenden YouTube, FullSizeRender-17Instagram, Vine, Snapchat, Facebook, Bumble, rumble, shumble volgers hebt… Ik kijk naar mijn Instagram, 286 volgers. Dagelijks vallen er een handvol af en krijg ik er een tweetal bij. Hoe hou je je staande als social media een uitingsvorm is die niet in je vocabulaire zit? Ik rijd met mijn huisgenoot over Sunset Boulevard. Het ene uithangbord na het andere kondigen de nieuwste Netflix maar vooral YouTube shows aan. Er wordt een tiental YouTube tieners in een huis gedumpt en ze mogen van God los gaan. Wat Jackass ooit op touw heeft gezet als jongenskattenkwaad wordt nu gezien als de nieuwste faam en geld generator.

Films met een boodschap

Maar dan denk ik terug aan mijn Sundance avontuur. Aan een festival dat films stimuleert met een boodschap. Waar schrijvers en regisseurs een verhaal willen vertellen. Toch wordt het gros van die films ook bezaaid met namen die een massapubliek naar de zaal trekken. En heel soms komen er films voorbij die zich onderscheiden van de rest. Door, of casting, of script of gewoon een perfecte combinatie. Films zoals ‘Where is Kyra’, ‘Crown Heights’ en ‘Lemon’. Waarvan de laatste nu te zien is op het Internationaal Film Festival Rotterdam. Maar als je zo afhankelijk bent van castingbureaus, managers en agents, hoe groot is de kans dan dat je de films kan maken en de rollen mag spelen die je hart sneller doen kloppen?

AUDITION!

Van de week riep ik drie keer ‘fuck you’ naar de wereld van film.  Één keer zei ik keurig, ‘I’ll put it on tape, right away’ tegen mijn agent. Who knew, McGyver is nieuw leven ingeblazen en ze zijn al met seizoen twee bezig. Mijn agent zit in NY en ik stond op straat in Downtown LA. Ze hadden een tape van mij nodig dus kreeg ik de scenes opgestuurd. Ik racete naar huis en stuurde mijn kamergenoot een SOS bericht. HELP! HELP ME! AUDITION! En zo zat ik twee uur later in een hoekje van het minikeukentje in het appartement met een camera op me gericht. Mijn tegenspeler stond achter de camera en ik moest net doen alsof ik in een controlekamer van een politiebureau zat. Ik richtte me op de magnetron wat het beeldscherm moest voorstellen. Ik moest de zogenaamde boeven traceren en wierp af en toe een zin en blik richting camera.

‘Ok! Hoping’

Hoe veel kan je fout doen aan ‘The suspects are now entering the building on the south side’… Drie keer klikken en het was alweer onderweg naar mijn agent. Haar reactie ‘Great job, Nadine’. En alsof ik een 10 voor een proefwerk kreeg of genomineerd was voor een Oscar tuurde ik uren naar die drie woorden. Ze gaven mij bevestiging, ze gaven mij vreugde en voornamelijk hoop. Mijn kamergenoot garandeerde mij dat ik de rol zou krijgen, dus ik had mijn koffers als drie keer in mijn hoofd gepakt. Het werd namelijk opgenomen in Atlanta en ik zou mijn hele trip om moeten gooien. Alles voor die felbegeerde rol van 36 seconden in McGyver… Ik zag mezelf al van de ene klus naar de andere vliegen en had mijn jurk voor de Emmy’s al uitgekozen. Rood, want dat was een echte femme fatale look. Ik zou een klein optrekje in de hills kopen en dan een bescheiden penthouse in NY. Dan natuurlijk een huis voor mijn mams en voor mijn zusje met kids. Ik vloog al de wereld over in mijn jet totdat mijn telefoon 3 dagen geen geluid maakte. Ik smste mijn agent dat ik misschien wat slecht bereik zou kunnen hebben, hier in Hollywood. Ik kreeg terug; ‘Ok! Hoping’… jep dat deed ik dus ook.

Take me to LaLaLand

Maar nadat de dag dat ik eigenlijk mijn scene zou moeten draaien langzaam aan mij voorbij sloop, legde ik mij er maar bij neer. FullSizeRender-19Dit was dan toch niet mijn grote doorbraak. Ik zei tegen mijzelf: ‘dit zijn ook van die onbenullige rolletjes’ en ‘ik ben niet gemaakt voor tv’ maar ondertussen liet mijn hart een klein traantje. Want elke afwijzing, ook al is het in de vorm van geen bericht doet toch een beetje pijn. Niet omdat je het niet bent geworden, maar meer omdat er een stukje hoop wordt weggenomen. Totdat ik vanavond La La Land opzette met alle oude filmromantiek die je kan bedenken. Met kreten zoals ‘I am always gonne love you’ en This is the dream! It’s conflict and it’s compromise, and it’s very, very exciting!’. En dat is het ook.

Here’s to the ones who dream

Ik heb mijn hart in Nederland achtergelaten in de vorm van familie, vrienden en de liefde. Maar ik krijg er een groots, meeslepend avontuur voor terug. De billboards van Fifty Shades Darker vliegen me om de oren en in de koffieshop kom ik Dakota Johnson tegen. Ik meld me aan voor netwerkborrels waar je gratis kan eten en vul mijn ijskast met juices van het evenement. Ik zit 1,5 uur in de bus om de villa waar oa There Will Be Blood is opgenomen te bezoeken en me te laten inspireren door de locatie. En ik slaap al twee weken op een uitklapbank in hartje Hollywood om uren te kunnen filosoferen over films en dromen… ‘Here’s to the ones who dream / Foolish as they may seem. / Here’s to the hearts that ache. / Here’s to the mess we make.’

Vijf jaar geleden verhuisde de Nederlandse actrice Nadine van Asbeck van Amsterdam naar New York. Op Girls in Film vertelt ze hoe ze haar weg probeert te vinden als poldermodelletje in girl-next-door Amerika in de serie Nadine vs NY. Alle blogs van Nadine lees je hier. Volg de avonturen van Nadine ook op Instagram.

Lees verder