Nadine vs Radu Ion
Nadine vs Radu Ion

Nadine vs Radu Ion: vernieuwing brengen als editor in Hollywood

Hollywood trailer editor, Hollands filmglorie en Los Angeles lover, Radu Ion leeft al bijna 17 jaar in LA. Met een vlotte babbel, een onstuitbare woordenschat en spraakwaterval aan informatie heeft Radu van Hollywood z’n thuis weten te maken. ‘New York is te koud in de winter en te warm in de zomer. Los Angeles heeft eigenlijk gewoon alles.’ Binnen het uur hebben we alle te bespreken onderwerpen niet alleen aangetipt maar ook volledig ontleed. Van z’n onconventionele weg naar Hollywood en commerciële uitdagingen tot z’n eigenwijze manier van leven. Radu heeft z’n weg uitgestippeld en voelt zich thuis in een cultuur waar hij altijd van droomde en die zo goed bij hem blijkt te passen.

Verhaal van de kip en het ei

Radu z’n idee was om na de middelbare school naar de filmacademie te gaan, maar niet in Nederland. Hij wilde naar het buitenland, Amerika, Engeland! Wat als vanzelfsprekend klinkt, bleek het welbekende kip/ei verhaal te zijn. Om op een filmopleiding aangenomen te worden is ervaring en een portfolio nodig. Om een portfolio te creëren heb je een opleiding en ervaring nodig. Ervaring vergaar je door te werken, werk krijg je door een goede opleiding. Een goede opleiding krijg je niet zonder ervaring of een portfolio…

‘If you want to know how to make films, you first have to show them you know how to make films’ en dit in de prehistorische tijd voordat het wereldwijde web wereldwijd was. Radu faxte, stuurde pakketjes met beelden via de post en zat uren in de bibliotheek om informatie te vergaren. Hij werd aangenomen in Londen waar hij z’n bachelor in regie behaalde, maar Hollywood bleef lonken.

Steeds dichter bij Hollywood

Zelf noemt hij het een ietwat naïeve en gekke stap. De reacties van het Nederlandse thuisfront waren voornamelijk ‘wie denk jij te zijn dat je in Los Angeles een filmcarrière kan gaan opbouwen?’ Maar toen hij werd aangenomen op de American Film Institute in Los Angeles was er geen twijfel meer over mogelijk dat hij z’n weg naar Amerika had gevonden. Deze keer ging hij voor een master in ‘editing’. Hij was geïntrigeerd door het proces van monteren. Waarbij je obstakels en uitdagingen tijdens de “shoot” moet weten te corrigeren, waar je tot de kern van een verhaal moet komen en je het publiek in de film moet trekken en dat allemaal op een soepele en ritmische manier.

Het plan: monteren

Daarbij was duidelijk dat het voor hem makkelijker zou zijn om een baan in de montagekamer te vinden dan een eigen project van scratch op te moeten zetten. RaduHij was zich duidelijk bewust van de verantwoordelijkheden en onzekerheden van regisseur zijn. ‘Als monteur krijg je pas een opdracht als het project al bestaat, waardoor al die onzekere factoren wegvallen en je werk niet afhangt van producenten, geld en/of tijd. Als een project gefilmd is dan moet het gemonteerd worden waardoor je sneller een cv op kan bouwen.’ Voor Radu is monteren een kunstvorm maar ook een heel technisch beroep en dat laatste ging hem ook erg goed af. Hij maakte AFI af en rolde al snel in de wereld van het monteren van filmtrailers. Na vier jaar voor Universal gewerkt te hebben begon hij zijn eigen kantoor om zich meer op het monteren van speelfilms te focussen.

Voor nop

Hij begon met het monteren van independent lowbudget films, in het begin vaak zelfs gratis. De eerste jaren waren stressvol en vooral het hoofd boven water houden maar het lukte hem. Radu bleef trailers monteren om rond te komen totdat hij in 2010 een speelfilm kreeg van Universal en z’n carrière in de lift kwam. Hij is sindsdien niet meer gestopt met fulltime werken als freelance filmeditor voor onder andere Lionsgate, Universal, 20th Century Fox, Netflix, en momenteel Marvel. Hij monteert ongeveer twee speelfilms per jaar en daarnaast doet hij af en toe nog een trailer voor de Nederlandse markt.

Betrokken vanaf het begin

Als een regisseur begint met filmen, begint ook het werk voor Radu. Na elke draaidag krijgt hij al het beeldmateriaal van die dag opgestuurd waardoor hij gelijk kan gaan monteren. Zo heeft hij aan het einde van een draaiperiode ook een eerste versie van de gemonteerde film af, de ‘first cut’. Deze is vaak te lang en loopt nooit helemaal goed. Maar er is een begin gemaakt waarvan uit gewerkt kan worden. Na de input van de regisseur begint Radu aan de ‘director’s cut’ en kan deze na vier tot zes weken aan de studio tonen. Deze deelt dan zijn ideeën, inzichten, eisen en voorwaarden, waarna Radu een ‘studio cut’ maakt en de gehele film na een totaal van drie tot vijf maanden volledig gemonteerd is.

Het verhaal moet stromen

‘Ik probeer altijd snelheid aan een film te geven waardoor het verhaal continue blijft stromen, dan vind ik momenten van rust waar de kijker kan begrijpen wat er aan de hand is en wat kan voelen voor de karakters. Waar het kan geef ik gas waardoor je het verhaal zo snel mogelijk op een duidelijke manier kan vertellen. Dat doe ik omdat ik hoop dat de kijker, het publiek, nooit een stap voor is op mijn werk. Dat je als publiek altijd actief meekijkt, dat je wil weten waarom iets gebeurt en hoe je je voelt bij een verhaal en karakter. Op het moment dat dat te traag is dan begin je de interesse van het publiek te verliezen. Ik ben daarom altijd bezig om het verhaal ritmisch, sterk en duidelijk te vertellen waarbij je niet de draad kwijtraakt maar wel actief mee blijft kijken. Die balans vinden is lastig maar ook juist heel erg leuk om te doen.’

Altijd op zoek

Radu moet eerst door uren aan beeldmateriaal heen spitten voordat hij een overzicht heeft van wat er gefilmd is. Daarbij komen de beelden vaak niet chronologisch binnen. En verhalen kunnen continue veranderen, afhangend van de acteurs, locaties en andere factoren. Als er dan een film vorm begint te nemen laat Radu zich inspireren door muziek en geluiden. Hij zoekt continue naar innovatieve vormen om een verhaal te vertellen zonder dat het absurdistisch wordt.

‘Als je in een film zit dan merk je niets van het camerawerk of de montage. Dan merk je ook niets van de muziek- en regiekeuzes. Dan zit je in het karakter, in het verhaal. Je merkt hopelijk wel dat het verhaal goed in elkaar zit, maar waarom zal niet duidelijk voor je zijn, dat is de kunst.’  Hij haalt z’n inspiratie uit oude films, andere kunstvormen, nieuwe trends en tegenwoordig ook steeds meer uit videospelletjes. ‘Je moet uiteindelijk gewoon met nieuwe dingen aan komen zetten, zeker in Hollywood waar de competitie zo groot is. Hoe kan ik als editor het juiste neerzetten en iets brengen dat vernieuwend is.’

Michiel de Ruyter; Nederlandse Hollywood film

Hij denkt terug aan z’n enige Nederlandse speelfilm die hij monteerde, Michiel de Ruyter geregisseerd door Roel Reiné. De film was geliefd bij het publiek maar de mening van critici was verdeeld. Dat heeft met smaak te maken maar misschien ook met de grote, wat bombastische manier van hoe de film gemaakt was. Het was een Nederlandse Hollywood film; qua montagestijl, geluid, camerawerk en muziek. ‘Niet iedereen hoeft een film mooi te vinden maar er zijn wel bepaalde punten in die film, waaronder productiedesign, muziek en kostuums, die wat meer waardering hadden verdiend. Ze hoeven geen awards of Gouden Kalf te krijgen, maar wel erkenning. Of ik een nominatie krijg of award, daar kan ik geen moment van wakker liggen. Maar voor de industrie is het belangrijk dat we progressief zijn, vooruitstrevend blijven.’

Op zijn plek in Hollywood

En daarom heeft Radu z’n plek in Hollywood gevonden. Waar er niet meer wordt gesproken in termen als A-films, B, C of D-films. Er wordt nu gesproken met de termen: low-budget, studio, independent en ultra-low-budget films. Waar zelfs de beste regisseurs, editors, producenten en acteurs zichzelf moeten blijven bijscholen. En waar er altijd wordt gezocht naar unieke, bijzondere, innovatieve manieren om jezelf of je film te profileren. ‘Iedereen heeft z’n eigen manier van films maken en daar moet hij of zij in geloven. Ze hoeven ook niet puur op basis van iets dat commercieel of Hollywood is meteen de boel af te schrijven.’

Elke dag een beetje meer

We praten over zijn droom om ooit nog te regisseren, maar voor nu wil Radu zich focussen op het monteren. Zoiets als ‘schoenmaker blijf bij je leest’. We brainstormen over wat succes inhoudt. Is het een prijs winnen in Cannes? Is het een nominatie krijgen in Berlijn? Of is het gewoon je geld verdienen met het vak dat je beoefent; kan het een financieel succes zijn?

Hij is ooit uit de Nederlandse kleine vijver gestapt. En nu zit hij in een stad waar elke dag een beetje meer van je verwacht wordt. Waar geen plafond is, waar je kan door blijven groeien, waar je uitgedaagd en continue geïnspireerd wordt… Met een beetje ‘elbow grease’ heeft Radu z’n plek in Hollywood gevonden. Hij is zich bewust van wie hij is, van waar hij staat en voelt zich geaard in de ‘dog eat dog world’ van Los Angeles waarbij z’n Hollandse nuchterheid hem in balans houdt.

Marvel

De komende weken stort Radu zich op het monteren van de eerste twee afleveringen voor Marvel’s Inhumans waar hij weer samen met Roel Reiné aan mag werken. Een bijzondere nieuwe tv-serie waarbij deze eerste twee afleveringen in een Imax bioscoop in première gaan. Misschien is dit dan wel de grote, welverdiende, doorbraak voor Radu Ion… Wil je meer zien van Radu Ion? Kijk dan deze aflevering van Valerio International waar Valerio Zeno op bezoek gaat bij Radu (vanaf 6:30 minuten).

Vijf jaar geleden verhuisde de Nederlandse actrice Nadine van Asbeck van Amsterdam naar New York. In de serie Nadine vs NY vertelt ze hoe ze haar weg probeert te vinden als poldermodelletje in girl-nest-door Amerika. Ook spreekt ze Nederlanders in Amerika die ook de stap hebben gewaagd in de Amerikaanse filmindustrie hun geluk te vinden. Deze keer een interview met editor Radu Ion. Alle blogs van Nadine lees je hier

Lees verder