Fakkaf – <i>Pim aflevering 3</i>
Pim aflevering 3

Fakkaf – Pim aflevering 3

Of ik eerder zo van streek raakte door zes grijze haren en een vleugje cellulitis.

Hardop klinkt de vraag vrij sneu. “Nee”, zeg ik. Vera verwijst uiteraard naar mijn ‘kontputtendag’ (zie aflevering 2), waarop ik misschien een tikkie overdreven reageerde. Vera heeft er zin in, volgende vraag. Of deze onrust wellicht te maken zou kunnen hebben met mijn werk als actrice. Wacht, er volgt nog een bijlage.

Dat ze een artikel had gelezen over boze 50+ actrices, die geen hoofdrollen meer krijgen i.v.m. het wegkwijnen van het sexappeal. En dat ik, na mijn glansrol als Banketpoes, alleen nog bijrolletjes speel en ik me nu misschien te druk maak over deze ontwikkeling.

Uhm, AU. Praatmevrouwen horen je psyche te redden, toch? Niet met rotvragen om zeep te helpen. Dacht ik. En ze moeten je zeker niet 14 jaar ouder gaan schatten. 50+, dikke koekoek. De wekker gaat en dat is maar goed ook.

“Denk er maar eens over na.”

Met deze zin stuurt Vera mij het bos in. Terwijl ik haar juist vandaag dat gratis bh-advies wilde geven. Nou, de groeten. Veel succes met je puntborsten. Buiten kijk ik op mijn telefoon. Geen castingbureau die aan me denkt vandaag. Dan maar op de moederfiets, naar het schoolplein, naar mijn kinderen. In hun leven heb ik sowieso de hoofdrol. Kak, maar dat is over 14 jaar ook geen waarheid meer! Geschokt achter de Ray Ban help ik Nina op haar fietsje en til ik Koen en Moos kreunend in kinderzitjes. Hier, rugproblemen, daar ga je al. Mijn telefoon blijft intussen oproeploos. Naar huis wil ik, snel, de bocht om, waar we recht op een abri af fietsen en een filmposter, naar de roman van Jessica Durlacher, me uitlacht. Getiteld: DE HELD. Ik hoor het knappen vanbinnen. Vera heeft gelijk, het is voorbij. De held zal ik nooit meer spelen. Alleen nog verpleegster 1 of 2 in de Dokters Deen of Tinus. Banketpoes was het hoogtepunt, de afdaling is ingezet. Zero sexappeal. Boem! Nina remde gelukkig wel op tijd. Mijn voorwiel raakt de rollator van een oude man. Ik wil sorry zeggen, maar krijg geen kans.

Of ik wel helemaal goed ben!?! 

Nog een vraag, de druppel. Ik schiet volledig uit m’n panty: “Fuck off!” Nina’s ogen waren nimmer groter. Als ze vier handjes had, zou ze de oren van haar broertjes   bedekken. Zij is een goed mens. Intussen flikkert mama hier gezellig van haar voetstuk.

“Ik WAS goed! Ik was Pim de Banketpoes!! Opa!!!”

Thuis brengt Nina haar vader op de hoogte, alsof ze terugkomt van de Efteling.

“Mama zei fakkaf tegen een zielige oude man!”

Daar is de blik van mijn echtgenoot.

“En waarom zei mama dat tegen die zielige oude man?”

“Omdat ie nie wist wie mama was.”

Intussen flikkert mama hier gezellig van haar voetstuk.

Pim

Kijk, en voor dit soort momenten heb ik dus een Robert in mijn leven. Hij ziet, hij weet, hij handelt. Een glas, een fles, een zoen. Hij geeft me koude Pinot Blanc en kust mijn voorhoofd. “Hier poes”. Ik plak mijn gezicht tegen zijn borst en mompel onverstaanbaar dat hij mijn held is.

Dan vraagt hij ook nog iets aan mij…

Of ik eigenlijk wel weet hoe sexy ik ben als ik me druk maak. En of het mijn telefoon is die gaat.

Pim handtekening

Naast acteren, drie kinderen, een man en een therapie, probeert Pim ook een beetje leuk te leven. In een wekelijkse column laat ze weten of dat lukt. Op zijn Pims.

Like Girls in Film op Facebook om  nooit een aflevering te missen.

Lees verder