Sacha Polak Dirty God interview
Sacha Polak Dirty God interview

Sacha Polak inspireert en ontroert met Dirty God #interview

Precies drie jaar geleden kreeg ik een mailtje van mijn moeder dat regisseur Sacha Polak op zoek was naar actrices omdat de samenwerking met Charlotte Gainsbourg niet geheel soepel verliep. Sacha had al eerder prijzen in de wacht gesleept voor haar film Hemel en was net klaar met Zurich met Wende Snijders. Of ik haar niet even een mailtje moest sturen met mijn cv en foto’s. Mijn moeder eindigde de mail met “Laat er geen gras over groeien, want ze is volop bezig”. En mijn moeder had uiteraard, zoals elke moeder dat altijd heeft, gelijk. Sacha Polak is volop bezig en komt nu met een nieuwe film die in januari op het Sundance Festival in première ging.

Dirty God

Dirty God vertelt het verhaal van een jonge moeder Jade, gespeeld door de talentvolle ontdekking Vicky Knight. Ze moet leven met brandwonden over haar hele lichaam nadat haar ex-vriend zoutzuur over haar heen heeft gegooid. De film laat zien hoe Jade haar leven weer probeert vorm te geven met de zichtbare én onzichtbare littekens die haar ex heeft achtergelaten.

“Een paar jaar geleden stond ik op Lowlands en zag ik een meisje met brandwonden. Ik keek naar haar, net zoals vele anderen dat deden, en realiseerde me dat zij elke dag met deze blikken moet leven. Blikken van verbazing, ontroering, medelijden of soms zelfs afkeer. Dat vond ik vreselijk, maar tegelijkertijd vond ik het als filmmaker ook visueel interessant en dramatisch. Het inspireerde me om een film te maken over een meisje met brandwonden. Toen ik in London voor werk moest zijn en hoorde over de zoutzuuraanvallen die in Engeland aan de orde van de dag zijn, ben ik het verhaal over Jade gaan ontwikkelen.”

Sacha Polak Dirty God interview

Kunstzinnig, rauw, eerlijk

En zo maakte Sacha een film die vanaf de eerste minuut onder je huid kruipt. Niet alleen het verhaal is aangrijpend, maar ook de beelden. De film begint met close-ups van de huid van Jade die als een soort glooiend landschap in beeld wordt gebracht. Want als je de littekens hebt gezien, kan je naar de mens kijken. Polak liet dit op een bijna kunstzinnige, maar ook rauwe en eerlijke manier zien. Allemaal thema’s die deze film zo sterk maken.

“Ik vond het belangrijk om een actrice te vinden die zelf ook brandwondenslachtoffer is. Een echt, puur mens. Die zich kon herkennen in de schaamte en dagelijkse confrontatie waar Jade mee te maken heeft. Maar ook in het opbouwen van een leven dat van het ene op het andere moment zo veranderd is. Ik wilde liever een meisje met echte littekens dan een knap geschminkte actrice. Juist dit stukje was zo belangrijk om de film geloofwaardig te laten zijn. Anders zou de kijker niet meegaan in het verhaal en dan sta je meteen al 1-0 achter. Ik had er meer vertrouwen in dat ik het acteren kon verbeteren, dan dat ik geloofwaardig brandlittekens kon creëren.”

Natuurlijk zijn de littekens van Vicky voor de film wat aangezet. Maar ook in het echte leven zegt Vicky nog zo’n dertig keer per dag aangesproken of aangekeken te worden op haar verschijning. Sacha zegt dat dit zelfs nog tijdens een tripje naar Parijs gebeurde waarbij ze ergens zaten te eten en een vrouw foto’s van haar begon te maken. Alsof ze één of andere attractie is.

Sacha Polak Dirty God interview

Intieme scènes

Het filmen was voor Vicky een bijna therapeutisch proces, omdat niet alleen haar huid letterlijk bloot werd gelegd, maar ook omdat er een aantal intieme scènes in de film zitten. Vooral de webcamseks-scènes waren een uitdaging voor Vicky. Sacha heeft er dan ook alles aan gedaan om haar hier zo goed mogelijk bij te begeleiden en haar op haar gemak te stellen. “Ik ben met haar op dansles gegaan en wekelijks gaan zwemmen, omdat dit in de film ook zou gaan gebeuren. Daarbij praatte ik veel over seks en masturbatie met haar en keken we films met smaakvolle seksscènes zoals La Vie d’Adele. Ik heb de intieme scènes tijdens het filmen zo technisch mogelijk geprobeerd aan te pakken. Zodat er niet zo’n emotionele lading op zou komen te zitten.”

Eindelijk mens

Maar voor Vicky zat de hele film vol emotionele ladingen en werd er per dag een ander gevoel aangeboord. Zoals de film zich ontvouwde en Jade letterlijk steeds beter in haar vel kwam te zitten, zo gebeurde hetzelfde bij Vicky naarmate het filmen vorderde. “Vicky vertelde me dat ze zich eindelijk mens voelt. Terwijl ze zichzelf voordat we de film maakten als monster zag. Vicky heeft er echt een missie van gemaakt om vrouwen met brandwonden en littekens te helpen en wil een voorbeeld voor ze zijn. Vijftien jaar lang verborg Vicky haar lichaam voor de wereld maar dankzij deze film mag iedereen naar haar kijken. Want net zoals Jade is Vicky sterker dan hetgeen dat haar probeerde te verminken.”

En ook Sacha zegt steeds dichter bij zichzelf te komen in wat ze wil maken. “Ik was zo onzeker op de filmacademie over wie ik was en of ik überhaupt bestaansrecht had. Ik verschuilde mezelf achter mensen met meer ervaring of mensen waarvan ik dacht dat ik ze nodig had. Nu maak ik alleen nog wat er dichtbij mijn hart ligt en is iedere film voor mij een totaal nieuw en inspirerend leerproces.”

Blijf inspireren, creëren en ontroeren

Sacha Polak Dirty God interviewDrie jaar geleden stuurde ik Sacha Polak een berichtje op Facebook met daarin mijn liefde voor haar werk, cv en foto’s en eindigde ik met “blijf inspireren, creëren en ontroeren”. En laat dit nou precies zijn wat Sacha met haar nieuwste film heeft gedaan.

Dirty God inspireert om persoonlijke verhalen te vertellen. Sacha creëerde een verhaal dat je bij blijft en je ertoe zet om verder te kijken dan een uiterlijk, een litteken of een houding. En Vicky Knight ontroert je met haar kwetsbare, pure en eerlijke personage Jade. Kortom, Sacha heeft stiekem dan toch naar me geluisterd en weer een prachtige rauwe film gemaakt die gezien moet worden en waar lessen uit getrokken kunnen worden.

Foto Sacha Polak door Pablo Delfos

Lees verder