The Americans
The Americans

The Americans, waar spionnen net mensen zijn.

Mijn man houdt eigenlijk niet zo van series kijken. Best irritant. Want om nou naast hem met je laptop op schoot te zitten is toch ook een beetje asociaal. Wat niet wegneemt dat ik het af en toe wel eens doe uiteraard. Maar goed, ergens is het me toch gelukt om hem een serietje mee te laten kijken op Netflix. En zo kijken we dan nu samen The Americans seizoen 3. Daar doen we iets langer over dan wanneer ikzelf een serie kijk. Meestal lukt het alleen om op zondagavond er wat afleveringen doorheen te draaien. The Americans gaat over Russische spionnen Elizabeth en Philip die getrouwd zijn (in opdracht van de KGB!) en in Amerikaan wonen met hun gezin. Waar ze dus allerlei spionage activiteiten uitvoeren. De serie is ontwikkeld door Joseph Weisberg die zelf bij de CIA heeft gewerkt. The man knows what he is talking about… Signant detail is dat de hoofdrolspelers in real life ook lovers zijn.

Net als in Mad Men spelen maatschappelijke en politieke gebeurtenissen (denk Koude Oorlog) een rol in de serie. Dit keer de jaren ’80. Wat het extra leuk maakt omdat ik die in meer of mindere mate bewust heb meegemaakt (ik was 8 in 1980). De muziek in de serie is fantastisch! Denk Adam Ant, Soft Cell en Yazoo. Net zoals de mode. Van ontzettende bruine ribbroeken met wijde pijpen tot fashionable boots en zonnebrillen die je nu ook prima kunt dragen.

Sex op commando

Wat ik fascinerend vind is dat zowel de man en vrouw voor hun werk regelmatig met anderen op commando naar bed moeten. Van langere relaties met een secretaresse van de de FBI tot een eenmalige wip om informatie los te peuteren. En telkens met een pruik op het hoofd en/of een gebit in de mand. Sex tussen beiden is ook iets wat ze doen omdat het moet. Ze genieten er niet van. Eigenlijk net zoals veel stellen die wel uit liefde met elkaar getrouwd zijn na 10 jaar huwelijk, haha! Ze investeren er wel in. Wat vrij expliciet gebeurt in aflevering 1 van seizoen 2 waar ze druk oefenen op standje 69. Iets wat je zelden ziet in (Amerikaanse) films of series.

Gelukkig blijkt dat spionnen uiteindelijk ook maar mensen zijn. Wat je bijvoorbeeld terugziet in de worsteling van de mannelijke spion op het moment dat de KGB zijn dochter wil inlijven. Moeders gaat doodleuk mee naar de kerk om liedjes te zingen en probeert tijdens wandelingen haar communistische idealen aan haar dochter op te dringen. Benieuwd waar dit gaat aflopen. Nog drie afleveringen te gaan en dan wachten op seizoen vier.

Photo: Craig Blankehorn/FX

Lees verder