The Shape of Water
The Shape of Water

The Shape of Water: een visueel prachtig scifi sprookje #GiFkijkt

The Shape of Water; het is dé film die dit awardseason prijs na prijs binnen weet te slepen, om over de hoeveelheid nominaties binnen de verschillende categorieën nog maar te zwijgen. Het begon met De Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië en zou over een paar weken zomaar kunnen eindigen met een Oscar (13 nominaties!). “Een meesterwerk”, “adembenemend”, “wonderschoon”, “del Toro’s beste film ooit” zijn woorden waarmee deze film door critici wordt beschreven.

Ik moet zeggen dat ik dan ook nogal met hoge verwachtingen de bioscoopzaal in ging. En dat was misschien de grootste valkuil.

Zeemonster romance

The Shape of Water vertelt het verhaal van de stomme Elisa (Sally Hawkins). Het is 1963, ten tijde van de Koude Oorlog, waar Elisa als schoonmaakster werkt in een overheidslaboratorium. Samen met haar collega slash vriendin Zelda (Octavia Spencer), die in tegendeel tot Elisa je de oren van het hoofd praat. Hun rustige leventje verandert drastisch wanneer ze tijdens het werk stuiten op een geheim experiment. In het lab wordt een ‘zeemonster’ in bijna menselijke vorm, gevangen gehouden ter onderzoek. Al snel ontluikt er een stiekeme romance tussen Elisa en het monster, en ze maakt het haar missie om hem te bevrijden.

The Shape of Water

Onderwatersprookje

Vanaf het eerste moment weet Guillermo del Toro je mee te voeren in een onderwatersprookje, met een verhalende voice-over van Richard Jenkins en fabelachtige muziek van Alexandre Desplat (die eerder een Oscar won voor de door hem gecomponeerde muziek uit The Grand Budapest Hotel). Het is meteen duidelijk dat dit geen gewone film is. Geen monsterfilm, geen superheldenfilm, geen romantische komedie, maar wel van alles een beetje. Het is precies waar de Mexicaanse regisseur goed in is. Het combineren van poëzie, fantasy en horror tot een eigenzinnig kenmerkend werk.

the shape of water

Volg Girls in Film ook op Facebook | Instagram | YouTube of schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Visueel prachtig, weinig diepgaand

The Shape of Water is visueel prachtig, een spektakel voor het oog. Maar daarbij schort het ook aan een diepgaand verhaal. Vrouw wordt verliefd op zeemonster, vrouw bevrijdt zeemonster, en happy (?) ever after. Hoewel de film daardoor niet helemaal aan mijn inmiddels torenhoge verwachtingen voldeed, stoort dat niet eens zo heel erg; in ruil voor fantastisch cinematografie valt dat wel voor lief te nemen. De echte pracht van de film ligt toch wel bij Sally Hawkins, die de niet-gesproken rol van Elisa op een knappe manier weet te spelen. Speciaal voor haar geschreven, dankzij haar onconventionele schoonheid en wereldvreemde uitstraling.

Maar al met al vond ik The Shape of Water stiekem toch lichtelijk tegenvallen. Misschien vooral doordat Three Billboards Outside Ebbing, Missouri – diens grote concurrent dit awardseason – juist zoveel indruk op me heeft gemaakt. Maar goed, misschien ben ik ook gewoon niet zo’n scifi-meisje.

The Shape of Water is vanaf vandaag in de Nederlandse bioscopen te zien.

Lees verder