Waarom we een haat-liefdeverhouding hebben met OITNB.

Over minder dan een maand (op 9 juni om precies te zijn) komt seizoen vijf van Orange is the New Black op Netflix. OITNB is één van de meest populaire, zo niet de populairste Netflix serie. Seizoen vijf is dan ook niet het laatste seizoen. Zes en zeven zijn ook al gekocht.

Gisteren verscheen de trailer voor seizoen vijf. Waarvan de dertien afleveringen zich afspelen over een periode van drie dagen.

We kijken seizoen vijf zeker, maar…

En hoewel iedereen op de redactie zegt seizoen vijf ook weer te gaan kijken, hebben wij toch een beetje een haat-liefdeverhouding met Orange is the New Black. We houden van de cast vol met sterke, vrouwelijke actrices. Kunnen ons vinden in de ongepolijstheid van de serie die vrij Europees aandoet. Toch vinden we het af en toe iets te expliciet en de lesbische scènes te vleselijk. Het lastigst vinden we toch dat bij de laatste seizoenen het langer duurt om de verhaallijn te pakken te krijgen en je te identificeren. Of we voelden onszelf bijna gevangen in de hoeveelheid drama in telkens dezelfde setting. 9 juni zal niet dikgedrukt bij ieder van ons in de agenda worden gezet, kijken gaan we wel.

Jill: provoceren om het provoceren

“Ik vond het eerste seizoen van Orange is the New Black heel veelbelovend, en heb ‘m in één keer gebingewatched. Sindsdien heb ik een beetje een haat-liefdeverhouding met de serie. Aan de ene kant erger ik me aan al die bozige gevangenisvrouwen, zelfs Piper vond ik na twee seizoenen niet erg sympathiek meer. De kracht van de serie is het rauwe, ongepolijste, maar ik merk toch dat ik mezelf daardoor lastig met de personages identificeer en niet altijd met ze mee kan leven. Bovendien vind ik de lesbische scènes vaak te vleselijk. Ik hoef een bef-scène met Boo niet van dichtbij te zien, echt niet! Soms heb ik het gevoel dat ze het gewoon doen omdat ze denken dat ze moeten provoceren, maar dat heeft de serie helemaal niet nodig.

Lees ook het verslag dat Jill maakte op de set van OITNB.

Toch start ik elk jaar weer met een nieuw seizoen en ik merk dat tegen de tijd dat ik bij aflevering zes ben, de verhaallijn me toch wel weer meesleept naar het einde. Voor het nieuwe seizoen hoop ik zelf op een beetje meer positiviteit, en wat minder sadistische bewakers, graag! Ik wil John Bennett wel terug, maar helaas, die is verkast naar How To Get Away With Murder.”

Nadine: bijna zelf een white trash gevangene

“Dit is een van de eerste series, jaren geleden, waar een cast voornamelijk uit vrouwen bestond. En dan nog eens vrouwen die stoer waren, controversieel en in elke maat, kleur en emotie. Amerika was onder de indruk, ik vond dat het een te geromantiseerd beeld van het gevangenisleven schetste. Wij hadden ‘Vrouwenvleugel’ en ik hield van rauw. Maar Amerika trok dat niet dus werd er betutteld en gefrutseld. Maar naarmate de seizoenen volgden werd het gewaagder, wilder en rauwer. Los van de twee hoofdrolspelers, is het gros van de actrices klassiek geschoold en worden er fenomenale optredens gegeven. Dus toen ik vorig jaar het belletje kreeg om auditie te doen voor een rolletje in deze serie liep m’n hart over van vreugde. De auditie was voor Sankey, een white trash rascistische dame. Ik kreeg een callback maar uiteindelijk helaas niet de rol. Toch kijk ik nog net zo graag de serie en kan ik niet wachten op een volgend seizoen!”

Volg Girls in Film op Facebook voor updates over OITNB. 

Lisanne: waar zijn de gekke bewakers die verliefd zijn op gevangenen?

Orange is the New Black was drie seizoenen lang mijn guilty pleasure serie. Urenlang achter elkaar kijken en dan balen dat je ook nog moet slapen of een afspraak hebt. Van foute bewakers, foute handeltjes en awkward situaties. Het was echt top. Vorig jaar was ik heel erg benieuwd naar het vierde seizoen. Deze stond pas net op Netflix toen ik aan de eerste afleveringen begon. Het was zwak, geen verhaallijnen die ik spannend genoeg vond om gelijk de volgende aflevering te bekijken. Ook miste ik verschillende rollen: de bewakers waren niet meer gek, verliefd op gevangenen of op elkaar, er miste een paar belangrijke gevangenen waar Piper ruzie mee had. Ik heb me met moeite door het seizoen geworsteld tot de laatste aflevering die dan weer wel spannend eindigde. Ga ik seizoen vijf kijken? Zeker, want ik wil weten wat er nou eigenlijk gebeurd. Heeft ze geschoten? Wat gaat er gebeuren? Maar als ik de verhaallijnen niet spannender vind worden na een tijdje, dan ben ik bang dat ik ga afhaken bij deze serie.”

Laura: ik had een pauze nodig na seizoen vier

“In het begin vond ik der serie heel rauw en origineel. Deze premise van een girl next door die in de gevangenis belandt, bleef me wel een tijdje boeien. Ondanks dat ik de serie ook regelmatig ongemakkelijk vond om te kijken. Ik noem maar wat; de verkrachting, de slipjes die worden doorverkocht, de oneerlijke behandeling van Sophia, etc. Inmiddels zit ik vast in seizoen vier. Dat er ongemakkelijke scènes en thema’s in zitten vind ik niet erg, juist goed zelfs. Niet iedere serie hoeft maar lekker weg te kijken. Maar ik had wel even een pauze nodig want ik voelde me ook enigszins gevangen in iedere keer diezelfde setting en hoeveelheid drama. Want zelfs voor een dramaserie vind ik het erg veel drama. Voorlopig ontsnap ik even naar wat andere series en ben nog niet toe aan seizoen vijf.”

Seizoen vijf is vanaf 9 juni te zien op Netflix. 

Foto boven artikel:Cara Howe/Netflix

Lees verder